مثال دوّم : زرق و برق ناپايدار
وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلَ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِيماً تَذْرُوهُ الرِّياحُ وَ كانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ مُقْتَدِراً * الْمالُ وَ الْبَنُونَ زِينَةُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ الْباقِياتُ الصَّالِحاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَواباً وَ خَيْرٌ أَمَلًا *
« 1 » « زندگى دنيا را براى آنها به آبى تشبيه كن كه از آسمان فرو مىفرستيم ، و به وسيله آن گياهان زمين ، سرسبز و درهم فرو مىروند ، امّا بعد از مدتى مىخشكند ، به گونهاى كه بادها آنها را به هر سو پراكنده مىكنند و خداوند بر همه چيز تواناست .
مال و فرزندان ، زينت حيات دنيا هستند و باقيات صالحات ( ارزشهاى پايدار و شايسته ) ثوابش نزد پروردگارت بهتر و اميد بخشتر است . »
در تصوير اين تابلوى زنده نيز مىبينم كه چگونه قطرههاى حياتبخش باران بر پهنه زمين مىريزد و صفحهء كوه و صحرا يكپارچه جنبش و حيات مىشود ، شكوفهها و گلها و ميوهها يكى بعد از ديگرى زينت بخش شاخهها مىشوند . گوئى همه مىخندند ، فرياد شادى مىكشند ، و به وجد و رقص درآمدهاند .
ولى اين صحنه دل انگيز ديرى نمىپايد ، بادهاى خزان شروع مىشود و گرد و غبار مرگ بر سرآنها مىپاشد ، هوا به سردى مىگرايد ، آبها كم مىشود و چيزى نمىگذرد كه آن گياه خرّم و سرسبز و خندان به شاخهها و برگهاى پژمرده و بىفروغ تبديل مىشوند كه باد و نسيم آنها را به هر سو پراكنده مىكنند . « 2 »
و جالب آن است كه قرآن براى نمايش سريع و كوتاه نشان دادن چنين صحنهاى به غير از استفاده از وسايل نمايش فنى و هنرى ، از نظم و نسق لفظى مناسبى بهره جسته است و با به كار بردن حرف « فاء » ( كه دلالت بر ترتيب و تعقيب حوادث پشت سر
هامش
( 1 ) . كهف / 45 و 46 .
( 2 ) . تفسير نمونه ، ج 12 ، ص 444 .