نشانهء قبول و لطف . ذكر او از سر استغناء است . فضل است و كرم و توفيق .
و اگر بنده ذكر خدا كند : همه تعبد است و تذلل ، دعاء است و تضّرع . نشانهء خلوص و صفا . ذكر خدا از هر چيزى مهمتر و بهتر . ياد خدا مشوّق حلال و باز - دارندهء از منهيات است . فاذكرونى . . . اذكركم . اگر قدمى به سوى من آيد فرسنگها به سويش روم .
قرآن ذكر است و بايد هميشه آن را به ياد داشت و بدان عمل كرد . قرآن عزيز است و گرامى ( 41 : 41 ) ذكر است و مبين ( 36 : 69 ) خداوند آن را نازل كرده ( 15 : 6 ) و خود نگهدارش است ( 15 : 9 ) .
حكمت
كتاب خدا بنام « حكمت » نيز ناميده شده .
بعضى موارد در اين وصف با كتب آسمانى پيشين شركت دارد .
و بعضى موارد ديگر اين وصف خاص قرآن است ( 2 : 129 و 151 و 3 : 164 و 62 : 2 ) .
كتاب و حكمت نيز از جانب خداوند نازل شده ( 2 : 231 و 4 : 113 ) .
و در خانهها تلاوت مىشوند ( 33 : 34 )
نامهاى ديگر قرآن :
آيات ( 2 : 252 و 3 : 101 و 45 : 5 ) ، احسن الحديث ( 39 : 23 ) ، امام مبين ( 36 : 12 ) ، ام الكتاب ( 3 : 7 ) ، امر ( 65 : 5 ) ، ايمان ( 3 : 193 ) ، برهان ( 4 : 174 ) ، بشرى ( 16 : 89 . . . ) ، بشير ( 41 : 4 ) ، بصائر ( 7 : 203 ) ، بلاغ ( 14 : 52 ) ، بيان ( 3 : 138 ) ، بيّنه ( 6 : 157 ) ، تبصره ( 50 : 8 ) ، تبيان ( 16 : 89 ) ، تذكره ( 69 : 48 ) ، تنزيل ( 26 : 192 . . . ) ، تفصيل ( 12 : 111 ) ، حبل ( 3 : 103 ) ، حديث ( 39 : 23 ) ، حكم ( 13 : 37 ) ، حكمة ( 33 : 34 . . . ) ،
حكيم ( 36 : 2 ) ، حق ( 4 : 170 و 28 : 48 . . . ) ، حق اليقين ( 69 : 51 ) ، ذكر الحكيم ( 3 : 58 ) ، ذكر مبارك ( 21 : 50 ) ، ذكرى ( 51 : 55 ) ، ذى الذكر ( 38 : 1 ) ، رحمة ( 16 : 89 . . . ) ، روح ( 42 : 52 ) ، شفاء ( 10 : 57 ) ، صحف مكرمه ( 80 : 13 ) ، صحف مطهره ( 98 : 2 ) ، صدق ( 39 : 33 ) ، صراط المستقيم