قالُوا
باشد نه
إِنَّ
، در عبارت دوم ، بدرستى كه » تأثير مستقيم نحو عربى يا ترجمههاى كهنتر است ؛ اما اينگونه ترجمه ، در كتاب حاضر اندك است .
از ديگر موارد بارز كه در كتابهاى همطراز فراوان آمده ، ترجمهء امر يا امر غايب است . ترجمهء اين صيغه در بيشتر احوال ، با « بگو » آغاز شده است :
وَ لْيَصْفَحُوا
: گو درگذاريد ( 1 / 227 ) .
افزودن الف در آخر فعل نيز يكى از شيوههاى ترجمهء امر غايب يا احيانا فعل نهى است :
فَلا يُنازِعُنَّكَ
: پس داورى نكنندا بر تو ( 1 / 272 ) .
نكات بسيار مفصل و ظريفى كه متينى در مقدمهء اين كتاب ذكر كرده ، گاه در امر ترجمه نيز بسيار مفيد است .