در تفسير طبرى گفته شده كه در مقصود از « اهل بيت » در آيه شريفه اختلاف است ، برخى گويند مقصود على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام هستند و عدهاى گويند مقصود همسران رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مىباشند و براى احتمال دوم فقط يك روايت نقل شده است . آيا انصاف است كه در مطلبى با اين اهميت و صحت كه خود طبرى سيزده روايت آن را نقل كرده با ذكر يك روايت بىاصل ايجاد ترديد و شك نمود ؟
21 -
وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ
( صافات / 24 ) .
ترجمه : ( در روز قيامت گفته شود ) نگاهشان داريد كه آنان بايد مورد سؤال و بازخواست قرار گيرند .
در كتاب صواعق محرقه ابن حجر و كتاب شيخ عبد الرزاق حنبلى به نقل كشف الغمه ، و تذكره ابن جوزى و تفسير حبرى و شواهد التنزيل حسكانى و مناقب خوارزمى و « ما نزل من القرآن فى على » ابو نعيم اصفهانى و چند كتاب ديگر از كتب اهل تسنن روايت شده كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : در قيامت از ولايت و حب على بن ابى طالب سؤال مىشود . به احقاق الحق ، ج 3 ، ص 104 و ج 14 ، ص 182 و ج 20 ، ص 135 رجوع كنيد .
در تفسير طبرى ، ج 23 ، ص 32 در ذيل آيه شريفه سه قول نقل و رواياتى هم ياد شده ، ولى به روايت مربوط به ولايت على بن ابى طالب اشاره نشده است .
22 -
وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ
( زمر / 33 ) .
ترجمه : آنكه راستى آورده ( يعنى رسول خدا ) و آنكه راستى را تصديق كرده اينها پرهيزكارانند .
در كتابهاى مناقب ابن مغازلى و تاريخ ابن عساكر و كفاية الطالب گنجى و تفسير قرطبى و در المنثور سيوطى و روح المعانى آلوسى و تفسير حبرى و شواهد التنزيل حسكانى و « ما نزل من القرآن فى على » ابو نعيم اصفهانى به سندهاى مختلف روايت شده كه « الذى جاء بالصدق » محمد صلّى اللّه عليه و آله و « الذى صدق به » على عليه السّلام است . به احقاق