5 . التفات به مسائلى نظير مسائل اخلاقى ، اجتماعى و اقتصادى مبتلا به جامعه ؛
6 . تلاش براى آسان سازى و بيشتر قابل فهم بودن قرآن ؛
7 . در صدد بودن براى گسترش افكار و انديشههاى دينى و اجتماعى مربوط به سياستهاى حزبى اصلاح گرايانه ؛
8 . پيروى كردن از شيوه ادبيات كلاسيك . « 1 »
شيوههاى مختلف تفسير در عصر حاضر
به دليل گستردگى و نو آوريها ، در تفسير عصر حاضر افراط و تفريط فراوان مشاهده شود ؛ از جمله انطباق قرآن با هر فرضيهاى از علوم تجربى يا سوق دادن به مباحث سياسى و جهادى . شايد مهمترين روش و گرايش تفسيرى در عصر حاضر ، گرايش علمى ، اجتماعى ، سياسى و اجتهادى باشد ؛ اگرچه به ظاهر قرآن اينگونه مباحث را مطرح نكرده است .
استاد معرفت شيوههاى تفسيرى عصر جديد را به چهار دسته تقسيم مىكند :
1 . شيوهء علمى كه با تأثير از كشفيات جديد علمى پديد آمد ؛
2 . شيوهء ادبى - اجتماعى كه متأثر از ادبيات معاصر و با توجه به نيازهاى اجتماعى روز ظهور يافت ؛
3 . شيوه سياسى انحرافى كه بر اثر تشعّبات حزبى و گروه بنديهاى سياسى در جوامع اسلامى پديد آمده است ؛
4 . شيوهء عقلى افراطى كه بر اثر خود باختگى در مقابل تمدن معاصر و با گرايشهاى الحادى به وجود آمد ، و سعى بر آن شد تا آيات قرآن طبق ديدگاههاى علمى جديد تفسير يا تأويل شود و بيشتر صبغهء تحميل را دارد تا تفسير . « 2 »
ذهبى با عنوان « الوان تفسير در عصر جديد » چهار شيوه را بيان مىكند :
هامش
( 1 ) . آندرو ريپين ، دائرة المعارف اسلام
( 2 ) . محمد هادى معرفت ، التفسير و المفسرون في ثوبه القشيب ، ج 2 ، ص 445