اين تفسير به روش اجتهادى نوشته شده و بسيارى از اقوال و آراى مفسران در آن مطرح گرديده . مؤلف از تفاسير ابن عطيه ، المحرّر الوجيز ابو حيان اندلسى ، كشاف زمخشرى ، تفسير بيضاوى ، ابو السعود ، ابن كثير و بيشتر از همه از تفسير كبير فخر رازى استفاده كرده است .
آلوسى در مسائل اصول و فروع متعصب و سلفى است و در تفسير تهمتهايى نيز به شيعه زده . « 1 » وى مسائل كلامى و فقهى را گسترده مورد بحث قرارداده است .
تفسير در قرن چهاردهم
قرن چهاردهم و پانزدهم در علم تفسير مكمل يكديگرند كه تحولى بنيادى در علوم بويژه تفسير ايجاد كرده است ، تحولى كه هم اكنون وجود دارد مقدمه آن آغاز حركتى در قرن چهارده است ، اين دو قرن اشتراكات فراوان دارند اما دو عصر متمايز هستند كه براى بازشناسى اين دو ، تفاسير قرن چهارده را با عنوان آغاز تفسير در عصر حاضر و قرن پانزده را تفسير عصرى ناميده و جداگانه مورد بحث و بررسى قرار مىدهيم .
آغاز تفسير در قرن حاضر
دانشمندان براساس وظيفهاى كه خداوند بر عهدهء آنان گذاشته ، در تلاشند تا جامعه خود را آگاه كرده و علوم اسلامى را متناسب با عصر خويش به جامعه ارائه دهند .
دانشمندان اسلامى معاصر نيز متناسب با ويژگيهاى اين عصر - ، دانشهاى مرتبط با قرآن كريم - را بهينه كرده تا پيامهاى قرآن را به صورتى زنده و چهرهاى تازه به مردم عصر خود برسانند .
هامش
( 1 ) . ر . ك : محمد هادى معرفت ، التفسير و المفسرون في ثوبه القشيب ، ج 2 ؛ محمد هادى معرفت ، تفسير و مفسران ، ج 2 ، ص 302 .