تفسير القرآن على سبعة اوجه منه ما كان و منه ما لم يكن بعد تعرفه الائمه عليهم السلام ؛ « 1 » تفسير قرآن بر هفت وجه است ، برخى از آن گذشته است و برخى از معارف آن در آينده مىآيد كه ائمه عليهم السلام آن را مىدانند .
از اين روايت دو نكته استفاده مىشود :
الف ) در قرآن معارفى وجود دارد كه مربوط به آيندگان است ؛ ب ) امامان معصوم عليهم السلام اين معارف غيبى را مىدانند .
2 . شرح و تفصيل احكام
يكى از فروعات قلمرو دانش اهل بيت عليهم السلام آگاهى آنان به تفصيل احكام و قيود آيات فقهى قرآن كريم است . آنان اين دانش را از اجداد خود - و بنا به روايتى از كتاب جامعهء على بن ابى طالب عليه السلام - به ارث بردهاند اين كتاب كه املاى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و خط على عليه السلام است و در آن تمام جزئيات احكام و علم حلال و حرام آمده است ، نزد ائمه عليهم السلام بوده است و اكنون نزد آخرين حجت خدا ، يعنى امام زمان عليه السلام مىباشد . « 2 »
3 . علم به ظاهر و باطن قرآن
قرآن كريم داراى دو لايه است : يكى لايه سطحى و ظاهرى و ديگرى لايه عميق و باطنى . در برخى روايات تا هفت بطن براى آيات قرآن مطرح شده است . رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و اهل بيت معصومش از ظاهر و باطن قرآن همه به طور كامل آگاه بودهاند .
عبد اللّه بن مسعود گويد : قرآن بر هفت حرف نازل شده است . هيچ حرفى از آن نيست ، مگر اينكه داراى ظاهر و باطنى است و علم ظاهر و باطن نزد على بن ابى طالب است . « 3 » در روايت ديگرى نيز امام باقر عليه السلام مىفرمايد : كسى غير از اوصيا
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعه ، ج 18 ، ص 54
( 2 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 57
( 3 ) . « انّ على بن ابى طالب ( عليّا ) عنده علم الظاهر و الباطن » . ابو نعيم اصفهانى ، حلية الاولياء ، ج 1 ، ص 65 ؛ على بن ابراهيم ، تفسير القمى ، ج 1 ، ص 20 .