6 . مرّه همدانى كوفى ( متوفاى 76 ق )
ابو اسماعيل مرّة بن شراحيل همدانى كوفى ، اهل عبادت و به « مرّة الطيب » يا « مرّة الخير » معروف است . اين لقب به سبب عبادت ، شايستگى در كارهاى خير ، تقوا و زهد ايشان است . او اهل سجدههاى طولانى بوده و طبق برخى نقلها شبانه روز ششصد ركعت نماز مىخواند . « 1 » با اينكه او اهل كوفه بوده و مردم كوفه از شيعيان على عليه السلام بودند ، نقل كردهاند كه وى به على عليه السلام كينه و عداوت داشته است . « 2 »
7 . عامر شعبى ( متوفاى 109 ق )
ابو عمرو عامر بن شراحيل شعبى كوفى ، از همدانيان است . ايشان از بسيارى از صحابه ، از جمله على عليه السلام ، ابن عباس ، ابن مسعود و . . . روايت نقل كرده . گويند شعبى پانصد تن از صحابه را درك كرده است . او را از نظر علمى بسيار ستودهاند . وى حافظهاى بسيار قوى داشته و در تفسير ، حديث ، ادبيات و شعر داراى تخصص بوده است ؛ « 3 » اما نزد رجال شناسان شيعه داراى شخصيتى مطعون و مذموم مىباشد . « 4 »
8 . حسن بصرى ( متوفاى 110 ق )
ابو سعيد حسن يسار بصرى ، در سال 21 هجرى در مدينه به دنيا آمد . وى داراى زهد ، تقوا ، فصاحت و بلاغت بوده و شخصى خوش گفتار و اهل موعظه بوده است .
او از بسيارى از تابعان و صحابه روايت نقل مىكند . سيد مرتضى گويد :
حسن در فصاحت سرآمد بود و در پند و اندرز دادن نشان بلاغت داشت و از موعظههايى رسا و مؤثر و از دانشى فراوان برخوردار بود . سخنان او يا بيشتر
هامش
( 1 ) . التفسير و المفسرون ، ج 1 ، ص 131
( 2 ) . ابو على ، منتهى المقال ، ص 300
( 3 ) . ر . ك : تهذيب التهذيب ، ج 10 ، ص 88 ؛ التفسير و المفسرون ، ج 1 ، ص 132 .
( 4 ) . سفينة البحار ، ج 1 ، ص 701