پيداست .
نكتهء سوم : هشدار پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم ، بر اينكه در صورت رويگردانى از قرآن و عترت يا يكى از آن دو ، از گمراهى و لغزش رهايى نخواهند يافت ، چه اين كه لازمهء نكتهء پيشين ، چنين است .
نكتهء چهارم : قرآن و عترت پابهپاى امّت ماندگار هستند .
نكتهء پنجم : مصونيّت قرآن از تحريف و دستبرد و همچنين ، عصمت و پاكى عترت عليهم السّلام از دروغ ، سهو و خطا است ، از آن جهت كه بر پيروى از عترت تأكيد شده و آنان همتايان قرآن خوانده شدهاند و مقتضاى دستور پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم به پيروى از كسى يا چيزى ، عصمت و پاكى آن است .
نكتهء ششم : راه نداشتن اختلاف ميان عترت و قرآن در بيان احكام و نشان دادن راههاى هدايت ، چه اين كه اگر تمسّك به يكى از اين دو به گمراهى مىانجاميد ، هرگز بدان دستور داده نمىشد .
نكتهء هفتم : برخوردار بودن قرآن و عترت از همهء اسباب هدايت و جامعيّت آن دو نسبت به همهء تكاليف الهى و امور شرعى ، به گونهاى كه مىتوان از رهگذر آن دو به هر حكمى در حوزهء دين ( اعتقادات ، احكام و فروع عملى و . . . . ) كه مورد نياز است دست يافت .
ب - نكتههايى از عبارت « انّهما لن يفترقا حتّى يردا علىّ الحوض »
دراينباره ، چهار نكته به همراه گفتار شمارى از عالمان اهل تسنّن را بازگو مىكند .
1 . پايدارى و ماندگارى قرآن و عترت عليهم السّلام همپاى عمر روزگار ، ازاينرو ، تمسّك به آن دو در هر عصر و روزگارى نجاتبخش مىباشد ، چنان كه شمارى از عالمان اهل تسنّن نيز اين نكته را يادآور شدهاند ، از جمله شهاب دولت آبادى در « هداية السعداء » پس از ذكر حديث مىنويسد :
« ثبت بهذا الحديث بقاء العترة الى قيام القيامة فلا بدّ أن يكون منهم من يهدى الى الحّق حتّى لا يضلّ المتمسّك به » « 1 »
هامش
( 1 ) . همان ، ص 75 ، ترجمه « با اين حديث ثابت شد كه عترت تا قيامت ، باقى و ماندگار است ، ازاينرو مىبايست كسى از آنان ، كه به حق هدايت كند ، موجود باشد تا متمسكان بدان ، گمراه نشوند . »