جذوات و مواقيت ( فارسى ) — صفحة 156

از تحقّقش در نظام اكمل وجود به حسب عنايت « 1 » بالغهء جامعهء وجوبى « 2 » و رحمت سابغهء « 3 » واسعهء « 4 » ربوبى ، لا محاله « 5 » ملاك افاضه و مناط ايجاد آن هويّت است . و ضامن بسط اين حقايق « 6 » ذمّت « 7 » كتاب تقديسات و كتاب تقويم الإيمان « 8 » و كتاب رواشح سماويّه / 175 / است « 9 » . پس بالضرورة البرهانية و العناية « 10 » الرحمانية : نفس رحمانى و افاضهء سبحانى به حسب « 11 » مقارعت فعّاليت رحمت وجوبى و صلاحيت قابليت « 12 » امكانى در طىّ مدارج مخارج « 13 » استحقاقات ماهيات بخصوصياتها و حدود استعدادات موادّ بقابلياتها ، صور حروف موجودات را در هواى فضاى صنع و ابداع راسم و ارقام صور معلولات را در كتاب نظام وجود راقم است . « 14 » اين است آنچه صريح عقل صراح ، و قويم فطانت قراح ، موزون ميزان استصحاح ، و مصباح مشكات استصباح مىيابد « 15 » . و امّا « 16 » آنچه بعضى / 176 / از متأخّرين افاضل « 17 » در رسالهء خواصّ حروف بر سبيل نقل از اصحاب كشف و تحقيق آورده كه : « تولّد « 18 » كلام از مقارعتى معنوى است كه « 19 » ميان « 20 » صفت « 21 » علم و قدرت واقع مىشود ؛ و شكّى نيست كه هر جا كه قدرت را دخلى « 22 » باشد ، اراده را مدخلى « 23 » خواهد بود ؛ چه تأثير « 24 » قدرت بر وفق اراده است « 25 » ؛ و لهذا گاه به جاى قدرت ذكر اراده مىكنند « 26 » و به حقيقت هر سه را مدخل است ؛ « 27 » و مىتواند بود كه علم و قدرت را به منزلهء جسمين متقارعين گيرند ، و اراده