جذوات و مواقيت ( فارسى ) — صفحة 128

جوهر مجرّد نفس دارد ؛ و « 1 » چون حقيقت صدا « 2 » - كه مقابل ندا است - آن است كه هواى « 3 » متموّج حامل كيفيت صوتى ، در حركت موجى خود به جسمى مصادم رسيده ، انضغاطى « 4 » ديگر يابد كه موجب انصراف به جانب خلف و رجوع قهقرى گردد « 5 » ؛ و اشبه آن است كه حدوث صدا معلول تموّج هواى منعطف باشد ، نه لازم تموّج هواى اوّل ؛ و آنكه هر صوت را صدا لازم باشد ، چنانچه « 6 » هر ضوء « 7 » را عكسى لازم است ، الّا آنكه در زمان قصير « 8 » و با « 9 » قرب « 10 » مسافت ميانهء مصوّت و عاكس صوت ، به هيچ وجه آن صدا « 11 » متعلّق احساس نمىشود ، و حقيقت عكس ضوء « 12 » دوّم است كه بر جسمى صقيل « 13 » مقابل « 14 » جسم صقيل « 15 » مستضىء « 16 » افتد . پس به قانون تشبيه يا « 17 » ضرب امثال ، صور حروف و كلمات مختلفهء منتظمهء « 18 » مسموعه را نسبت با اصل « 19 » حقايق و صور علميهء منطبعهء در جوهر نفس ، به منزلهء صدا قياس با اصل صوت يا به منزلهء عكس قياس به ضوء اوّل يا عكس اصل صورت مرئىّ در جسمى صقيل « 20 » چون آب « 21 » و آينه « 22 » توان اعتبار كرد كه شدّت صقالت نفس اقتضاى انعكاس صور منطبعه در لوح ذاتش « 23 » بر هواى حامل كيفيات صوتى و تقطيعات حرفى كه به وجهى مناسب « 24 » جوهر ذات و به وجهى مجانس « 25 » مستقرّ « 26 » تعلّقش آمده است ، مىكند « 27 » . فإذن قد تمّ أمر نظام الوجود بالنفس القدسية التى هى نسخة جامعة منتخبة من