جذوات و مواقيت ( فارسى ) — صفحة 91

و بنا بر اصل تطابق ، هر چه در عالمى « 1 » ، صورت تحقّق پذيرد ، ما يوازيه « 2 » در ساير عوالم « 3 » متحقّق الحصول « 4 » مىآيد « 5 » . قال بعض من يحمل عرش العلم بالأسرار : « ما من رسم يرسّم « 6 » فى الوجود إلّا و له خاصية « 7 » عند أرباب الكشف و الشهود ، حتّى الحيّة إذا مشت على التراب ، و الماء إذا انعقد « 8 » عليه شكل الحباب » عالم عدد به ازاى عالم حرف ، و عالم حرف به ازاى عالم ذهن ، و عالم ذهن به ازاى عالم عين ؛ و خصوصيات هر يك از اين عوالم متوازيه به ازاى خصوصيات ساير تلك العوالم است ؛ و از اين جاست كه حكماى راسخين ، اوهام را « 9 » از « 10 » اسباب حدوث « 11 » گرفته‌اند . و بسط اين اصل « 12 » ، مقامى ابسط « 13 » و مجالى « 14 » اوسع از اين مىخواهد . و در اذكار و دعوات و احراز و عوذات « 15 » ، به حسب خصوصيات اوقات عبادات « 16 » و طاعات ، و اوضاع مطالب « 17 » و حاجات ، اسما و الفاظ معهوده « 18 » ، و حروف و اعداد مخصوصه ، در احاديث و « 19 » آثار سانّين و شارعين - صلوات اللّه عليهم « 20 » - وارد شده ؛ و تجاوز از حدّ محدود و عدد مخصوص در بعضى « 21 » از موادّ حرام ، و در بعضى مكروه « 22 » ، و در بعضى بىفايده و بىاستتباع ترتّب اثر آمده است . اكابر اهل تحقيق و اكارم ارباب عرفان گفته‌اند : هر موجودى از موجودات در تحت تربيت « 23 » اسمى از اسماى مقدّسهء الهيه « 24 » است ، و حروف مبانى به منزلهء عقاقير و ادويهء « 25 » ترياقيهء مفرده است ، و كلمات « 26 » آيات به منزلهء معاجين « 27 » مركّبه و