جذوات و مواقيت ( فارسى ) — صفحة 90

و آنچه بايد در بسط اين مقام ، در كتاب رواشح سماويّه و ديگر كتب « 1 » خود گفته‌ايم . و معلوم است كه - بتقدير العزيز العليم - اجتماع سعود يا نحوس در درجه‌اى از درجات فلكى ، مستتبع آثار سعادت يا نحوست در آنچه در اين عالم به ازاى آن « 2 » واقع است ، مىباشد - اگر چه علم نجوم از آن حيثيت كه علمى است تخمينى ظنّى « 3 » ، مبتنى بر دلايل تخمينيه « 4 » و براهين انّيه ، مثمر تصديق به احكام نجومى نمىتواند « 5 » بود - پس اگر سعود « 6 » را بر سمت الرأس « 7 » بقعه‌اى از بقاع « 8 » ارض مرورى بوده « 9 » باشد يا در مبدأ دورى از ادوار « 10 » ، كبار « 11 » سعود ثوابت و سيّارات در سمت الرأس « 12 » بقعه‌اى اتّفاق اجتماع يافته باشند « 13 » ، اختصاص سعادات دينيه « 14 » و دنيويه و مزيد اعتناى « 15 » ملائكهء مقرّبين از انوار قاهرهء قدسيه « 16 » و عقول و نفوس « 17 » فلكيه به توقير و تعظيم آن بقعه ، به همان نسبت لازم آن وضع خواهد بود . و ببايد دانست كه تطابق و تلازم مختصّ به عالم عقول و عالم نفوس و عالم اجرام فلكى و عالم اجسام عنصرى نيست ، بلكه در جميع عوالم تقرّر « 18 » و اقاليم وجود سارى است ؛ و هرگاه حيثيات مصحّحهء اسناد « 19 » كثرت به واحد حقّ ، در مرتبه‌اى از مراتب متصافق باشند « 20 » ، معلولات آن مرتبه « 21 » ، متلازم « 22 » و در عرض سلسلهء صدور متساوق خواهند « 23 » بود بالضرورة البرهانية .