جذوات و مواقيت ( فارسى ) — صفحة 88

رياست حكماى اسلام - الشيخ ابو على بن سينا - در كتاب برهان شفا و « 1 » در طبيعيات « 2 » شفا « 3 » ذكر كرده است - و « 4 » اختراميت اجل اخترامى و قسريت « 5 » حركت قسرى « 6 » و اتّفاقيت امر اتّفاقى قياس به نظامات جزئيه است ، با « 7 » عزل نظر از نظام « 8 » جملى ؛ و امّا نسبت به شخص جملى ، آجال اختراميه و حركات قسريه « 9 » و امور « 10 » اتّفاقيه همه طبيعى است « 11 » ؛ و امرى « 12 » غير طبيعى قياس به نظام كلّ در بقعهء امكان و دايرهء تحقّق نيست . و در كتاب ايقاظات « 13 » بسط اين اصل و شرح اين مسأله بر وجهى « 14 » اقصى كرده‌ايم ، بهتر از آنكه در تحصيل بهمنيار « 15 » و شفا و ديگر كتب حكماى سابقين مذكور شده است . پس / 115 / در پردهء خفا نخواهد ماند كه ميانهء عوالم « 16 » تقرّر و دواير وجود - باسرها - لازم است كه ارتباط طبيعى و اتّساق لزومى و تساوق « 17 » ارتباطى و تطابق اعتلاقى « 18 » بوده باشد تا متصحّح « 19 » شود از جملهء آنها تحصّل « 20 » نظام مجموعى « 21 » وحدانى « 22 » شخصى مستند به عنايت « 23 » و ارادهء جاعل احدىّ الذات « 24 » استنادا وحدانيا « 25 » . در كتاب خلسة « 26 » الملكوت آورده‌ايم كه مطلق عالم ملك به اعتبار امتزاج نسب « 27 » هيولانيه و اعتناق « 28 » عوارض « 29 » طبيعيه و خصوصيات اقدار و ابعاد و هيئات « 30 » و كيفيات و اوضاع و اضافات « 31 » ، در استناد به طبيعت كلّيه - كه عنايت حقّ