و بعد از انقضاء مجلس وظائف جمعه را از ناخن گرفتن و سر تراشيدن و شارب زدن و غسل و ادعيه و آداب بجا مىآورد ، و بعد از عصر جمعه مانند روزهاى ديگر چيز نمىنوشت ، بلكه بحرم مشرف مىشد و تا غروب بأمور مأثوره مىپرداخت ، و تا آخر عمر بدين عادت و حالت بود ، و از جمله آنچه وى شايع و رايج كرد اينكه زيارت حضرت سيد الشهداء ( عليه السلام ) را با پاى پياده معمول نمود ، گرچه آن در عصر شيخ انصارى از سنن اخيار و اعظم شعائر بود لكن چندى پس از وى از علائم فقر و خصائص مردمان پست گرديده بود و هركه مىخواست پياده برود پنهان از مردم مىرفت ، پس آن جناب مخصوصا براى زيارت عيد اضحى بعضى از دواب را براى حمل اثقال و اسباب كرايه نموده و خود با بعضى از اصحاب پياده حركت مىكرد ، ليكن برحسب معمول كه از نجف تا كربلا يك شب بيرون مىرفتند ؛ او براى ضعف مزاج سه شب بيرون مىرفت كه شب اول در مصلى و شب دويم در خان نصف و شب سيم در خان نخيله مىماند و شب چهارم بكربلا مىرسيد ، و ازاينرو آن كار از پستى بيرون آمده و از عادت صلحا گرديد ، و در برگشتن سواره مىرفت ، و در سنه 1319 كه چنان كه در ( ص 1466 ) نوشتيم عيد اضحى و عيد نوروز و جمعه هر سه در يك روز اتفاق افتاده بود و از كثرت جمعيت حاج وبائى در مكه بهم رسيده بود در برگشتن هم پياده از كربلا بنجف آمد ، چه در آن سال مرحوم آقاى حاج ميرزا محمد مهدى جوبارهئى اصفهانى كه در ( 1261 ) بيايد نذر كرده بود كه پياده به زيارت نجف برود و از آن جناب خواهش كرد كه با او همراهى كند و او به خواهش وى در برگشتن از كربلا بنجف نيز پياده حركت كرد و در راه مريض شده و همى آن مرض شدت مىكرد تا بتاريخى كه نوشتيم وفات كرد .
اينك گوئيم كه آن جناب روايت مىكند از چند نفر : اول شيخ انصارى ( اعلى اللّه مقامه ) .
دويم شيخ عبد الحسين طهرانى . سيم سيد محمد مهدى قزوينى . چهارم حاج ملا على ميرزا خليلى . پنجم آقا ميرزا محمد هاشم چهارسوئى .
و روايت مىكنند از او چند نفر : اول مرحوم حاج شيخ آقا بزرگ طهرانى ( عليهالرحمه ) چنان كه خود در « الذريعة 1 : 163 شماره 809 » فرموده « 1 » .
در « الذريعة 2 : 110 » و « نقباء البشر : 553 » دربارهء « مستدرك الوسائل » در شرحى قريب بمضمون هم
هامش
( 1 ) بقيهء راويان از محدث نورى در « ذريعه » و غيره مذكورند . م .