نوشته و در آخر آن احوال خودش و مؤلف را ذكر كرده و من اين نسخه را در طهران در كتابخانه مجد الدّين ديدم ، انتهى .
بيست و هشتم كتاب « معالم العبر » در استدراك « بحار » سابع عشر ، يعنى جلد هفدهم « بحار » در مواعظ و حكم ، انجام تأليف آن 6 ماه رمضان سنه 1296 .
بيست و نهم كتاب « مواقع النجوم و مرسلة الدر المنظوم » كه شجرهء مونقهء عجيبهاى است در سلسلهء اجازات علما .
سىام كتاب « المولودية » كه آن ديوان اشعار فارسى او بقطعى كوچك است و قصايدى كه آنها را در ايام متبركه مواليد ائمه ( عليهم السلام ) بنظم آورده در آن جمع شده و بدين جهت بدين نام موسوم گرديده ، و هم قصيدهئى در مدح سامراء در آن است كه قافيهء آن كلمهء سامراء مىباشد ، و نيز قصيدهئى كه آن را در سال 1295 در مدح حضرت حجت ( عجل اللّه تعالى فرجه ) بنظم آورده در آن است .
سى و يكم كتاب « ميزان السماء » در تعيين مولد خاتم الانبياء ( صلى اللّه عليه ) كه آن را در سفرى كه به زيارت رفته در طهران به خواهش حاج ملا على كنى تأليف كرده و انجام تأليف آن شنبه 13 ع 1 سنه 1299 بوده .
سى و دويم كتاب « النجم الثاقب » در احوال امام غايب ( عج ) .
سى و سيم كتاب « نفس الرحمن » در فضائل حضرت سلمان فارسى ( رضى اللّه عنه ) انجام تأليف آن شب 23 ماه رمضان سنه 1283 .
سى و چهارم و سى و پنجم « تقريرات بحث شيخ عبد الحسين طهرانى » و « تقريرات بحث ميرزاى شيرازى » كه اين دو كتاب را ميرزا محمد عسكرى در كتابخانه وى به خط او ديده ، ليكن احتمال داده كه تقريرات بحث ميرزا از ديگرى بوده و او را استنساخ نموده .
* همانا در صفحهء 1463 نوشتيم كه در « نقباء البشر » شطرى از مكارم اخلاق زاكيه و مناقب و محامد صفات عاليه او را ذكر كرده ، و اكنون دريغ آمدم كه آنها را در اين كتاب نياورم ، پس اينك آنها را اينجا مىنويسم كه شايد اولا سبب تذكر و تذكار خود اين فقير گردد و ثانيا آنها كه اين كتاب را مىبينند از مطالعهء آنها انتفاعى اخلاقى بدست آورند ، پس چنين
مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 1467
مساهمون: ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )
ص١٤٦٧