و بااينهمه او شعر هم مىگفته و تخلص نورى مىنموده .
و شرح احوالش را خود در « مستدرك الوسائل ج 3 صفحهء ما قبل آخر » ذكر كرده ، و هم در « نقباء البشر : 544 » و « احسن الوديعه 1 : 89 » و بعضى از مواضع ديگر وى را ذكر كردهاند و از آنها همه چنين برآيد كه : او در يك شنبه هيجدهم ماه شوال المكرم اين سال - مطابق ( . . . ) جدى ماه برجى - در قريهء يالو از ديهات شهر نور مازندران متولد شده ، و پس از طى زمان صباوت و بلوغ بسن تحصيل در اطراف بلاد بگردش درآمد و قبل از رسيدن به حد بلوغ شرعى خدمت ملا محمد على محلاتى رسيد ، و پس از آن بطهران رفت و آنجا با شيخ عبد الرحيم بروجردى متصل گرديد و براى استفاده از وى نزد او ماند و دختر او را بنكاح خود درآورد ، و پس از چندى با وى در سنه 1273 بعراق مهاجرت نمود . پس استاد مذكور او بعد از زيارت بايران باز آمد و صاحب عنوان قريب چهار سال در نجف ماند ، پس بايران آمده و باز در سنه 1278 برگشت و ملازمت درس شيخ العراقين شيخ عبد الحسين طهرانى را اختيار نمود و چندى با وى در كربلا ماند و باهم بكاظمين رفتند و دو سال آنجا ماند ، پس در سنه 1280 به مكه معظمه رفت ، و پس از برگشتن چند ماهى اندك بمجلس بحث شيخ انصارى درآمد كه شيخ وفات كرد ، پس در سنه 1284 بمشهد مقدس رفت ، و در سنه 1286 براى سفر دويم به حج رفت ، و سپس چند سالى در نجف ماند كه در خلال آن بدرس ميرزاى شيرازى مىرفت ، و چون ميرزا در سنه 1291 از نجف بسامره رفت و شاگردان خود را از قصد ماندن در آن شهر خبر نداد و پس از چندى كه شاگردان از قصد او در توطن در آن مكان آگاه شدند جماعتى با اهلوعيال خود بدان شهر آمدند ، از آن جمله صاحب عنوان نيز در سنه 1292 با اهلوعيال خود و شيخ بزرگوار خويش ملا فتحعلى سلطانآبادى و شوهر دخترش حاجى شيخ فضل اللّه نورى بسامره آمدند ، و آنها دستهء اول از مهاجرين بودند .
پس صاحب عنوان براى دفعه سيم به حج رفت و پس از برگشتن در سنه 1297 براى بار سيم بايران آمد و بمشهد مقدس مشرف شد و برگشت ، و در سنه 1299 براى بار چهارم به مكه معظمه رفت و برگشت و در سامره در خدمت استاد اجل خويش مرحوم ميرزا ملازمت داشت تا آن جناب در سنه 1312 وفات كرد و صاحب عنوان تا 1314 در آنجا ماند ، پس بنجف آمد و بقيه عمر خود را در آنجا بسر رسانيد .
مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 1462
مساهمون: ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )
ص١٤٦٢