فهرست مذكور ماده را بهطورىكه گفتيم نوشته و شمارهء آن را 1214 آورده ، و شايد وى هر دو لفظ بكارا بدون الف و لام دانسته و در اين صورت آن 1213 خواهد بود ، و در غلطنامه اشارهئى بدين اغلاط ننموده .
و خلاصه ، مرحوم جوهرى در اين سال ( در حال اعتكاف بدربار سيد حجة الاسلام - اعلى اللّه مقامه - چنان كه در « روضات » فرموده ) وفات كرده ، و شايد مقصود از اعتكاف بدربار سيد حجة الاسلام سكونت او در آن شهر در محله بيدآباد كه مقبره سيد در آن است باشد . و بههرحال وى در قبرستان آببخشان دفن شد ، و قبر او با خرابى آن قبرستان و تسطيح آن و احداث جادهاى در آن براى امتداد خيابان چهارباغ تا بيرون شهر به طرف بلوك برخوار هنوز باقى و برقرار و بر آن سكوئى بلند برآوردهاند ، و اشعارى در مرثيه و مادهء تاريخ وفات او بر آن نوشتهاند كه مأخذ ما بوفات او در اين سال همان أشعار مىباشد ، و الا در « روضات » و « هدية الاحباب : 121 » و « منتخب التواريخ خراسانى : 511 » و « فهرست كتابخانه رضويه ع » در 1240 و اندى نوشتهاند ؛ چنان كه در دو كتاب اول نام او را نيز ميرزا محمد باقر نوشتهاند و معلوم است كه آنها همه از « روضات » نقل كردهاند ، و اينك آن اشعار :
اى برادر گر به چشم اعتبار اندر جهان * بر قبور مردگان آرى گذار و بگذرى
منكسف بينى هزاران آفتاب و ماهتاب * محترق بينى دو صد زهره هزاران مشترى
پادشاهانى كه با تاج و نگين مىبودهاند * نه بسر تاج و نه شان باقى به كف انگشترى
عالمان بينى كه اجزاى وجود هريكى * خالى از شيرازه و أوراق و نظم و مسطرى