شيرازى ( اعلى اللّه مقامه ) رفاقتى شايان داشته و به همين مناسبت مرحوم ميرزا در ايام تعطيل با او بسهده مىرفتند . و در اوقات توقف در سامره همواره به زوار سهدهى مىفرموده كه بعد از وفات وى نتوانستم در اصفهان بمانم ! و در زمان وى يكى از علماى سهده بنام ملا محسن در مسجد ملا محسن خوزان كه بنام او تاسيس شده بود امامت مىنموده و فرزندى بنام ملا باقر داشته كه مبلغ فرقهء شيخيه بوده ، و چون اين سيد محمد حسين مقدس در مقام دفع شبهات او برآمده و بر ضد او تبليغ مىكرده در أثر آن در 5 ج 1 سنه 1259 بسن بيست و نهسالگى مسموما وفات كرد و ملا محسن كه با مقدس موافق بوده پس از فوت او پسر را نفرين كرده و چيزى نشد كه ملا باقر هم از دار دنيا رحلت نمود .
و او را فرزندانى بوده : يكى مرحوم حاجى سيد احمد 37 كه از علما بوده ، و پس از فراغ از تحصيل ؛ مرحوم آقا ميرزا محمد هاشم چهارسوئى و آقا نجفى - بهطورىكه در « ص 4 رساله » نوشته - بوى اجازه دادند ، و او در قريهاند آن سهده بترويج پرداخت تا در سنه 1304 وفات كرد و در نجف دفن شد ، و ديگر مرحوم سيد جعفر 37 كه در ( ص 3 ) فرمايد :
از علماء پرهيزكار و سيدى جليل القدر و صاحب أنفاس قدسيه « 1 » بوده ، و در حدود ( 1260 ) متولد شده ، و در قريهء خوزان در مسجد معروف به مسجد حاج حسين در پهلوى حمام شمسآباد امامت جماعت داشته ، و اشخاصى كه با وى اعمال غرض مىنمودهاند مصداق حديث ( نحن بنو عبد المطلب ما عادانا كلب الا و قد كلب و لا بيت الا و قد خرب و من لم يصدق فليجرب ) در حق آنان ظاهر مىشده ، و در سنه 1325 وفات كرده ، و در وادى - السلام نجف دفن است ، انتهى .
و فرزند او سيد محمد حسين 38 آيت ميردامادى است كه در ( 1303 ) بيايد .
هامش
( 1 ) صواب « صاحب نفس قدسى » است كما لا يخفى . م .