ما است چنين چيزى به نظر نرسيد ، و فقط آنجا در صفحه ( 335 - 336 ) فرمايد وى را اعقاب كثيره متفرقه است از سه پسر ( على الخارصى 7 و قاسم 7 و حسين 7 ) ، پس براى حسين 7 فرزندان كمى آورده و براى قاسم 7 كه او را قاسم الشبيه و اعقابش را بنى الشبيه نوشته اعقابى بالنسبة بيشتر ذكر كرده كه در مصر بودهاند .
و اما على 7 كه او را على الخارصى نوشتهاند و در عمود اين نسب واقع شده پس با پدر بزرگوار خود در خروج بر أعداء هم عقيده بوده و وقتى پدرش خروج كرد وى چنين ديد كه بايد در اهواز پيدا شود و با حسين بن حسن الافطس ( 1212 ش 186 ) همراه شد و چون پسر عمش حضرت زيد النار 7 ابن الامام موسى الكاظم ( ع ) در سنه 200 در بصره خروج كرد به يارى وى برخاست و چون پدرش در مكه مغلوب لشكر مأمون شد و خود را خلع كرد ؛ ديد اين كار براى او درست نمىشود ، زيد را واگذاشته و از بصره بيرون شد و آخر در بغداد وفات كرده و هم آنجا دفن گرديد ، چنان كه در « عمدة الطالب ، چاپ مذكور : 237 » نوشته ، و اين على را صفاتى نكوهيده بوده ، و در مطلع 1 : 54 » ببرخى از افعال ناپسند او اشاره كرده ، و بموجب مرقومات عمده ( ص مذكوره ) وى از دو پسر عقب باز نهاد : حسن 8 و حسين 8 .
اما حسن 8 پس خود چنان كه در عمده فرموده در كوفه مىنشسته و اعقابش از نوادهاش ابو الحسن محمد 10 ابن ابو جعفر محمد 9 ابن حسن 8 مذكور ، در بغداد و غيره بودهاند .
و اما حسين 8 كه در عمود اين نسب است و او را در « ترجمه تاريخ قم : 222 » اشتباها حسن نوشته و در « رساله آيت ميردامادى ، ص 11 نسخه خطى » الحسين الطواف نوشته ؛ پس بموجب مرقومات عمده شش نفر پسر از او به نظر رسيده بدينترتيب :
اول ابو طاهر احمد 9 كه در « عمده : 237 » فرمايد : اولاد او بشيرازاند و در « ترجمهء تاريخ قم : 222 » نام او را طاهر نوشته و فرمايد وى را فرزندى نيست .
دويم على 9 كه در عمود اين نسب است .
سيم ابو عبد اللّه جعفر الاعمى 9 كه در « ترجمهء تاريخ قم » فرمايد وى را عقبى نيست ، و در « عمده : 237 و 238 » اعقابى تا چند پشت و شعبه از او ذكر كرده .
چهارم محمد الجور 9 كه در « عمده : 237 » فرمايد معتضد وى را در رى بقتل رسانيد ،
مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 1191
مساهمون: ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )
ص١١٩١