و اين فقير آن را در چندين سال قبل از اين استنساخ نموده و آن را جزء كتاب « أمالى » كه يكى از تأليفات اينجانب است قرار دادم .
و او را فرزندان چندى بوده : يكى كه از همه بزرگتر بوده شيخ محمد تقى ، و ديگر بدون ترتيب بزرگ و كوچكتر بودن هريك از ديگرى : شيخ محمد كه در « روضات » فرمايد همواره انكار طريقه پدر را مىنموده و مىگفته : چنين فهميده ( عفى اللّه عنه ! ) ، و « كتابى در محاكمه بين مجتهدين و أخباريين » در جواب شيخ عبد اللّه بن محمد على قطيفى تأليف كرده ، چنان كه در كتاب « خلد برين 1 : 47 » فرموده . و ديگر شيخ علينقى ، كه خود اجازه براى آنها نوشته .
و شيخ علينقى شعر هم مىگفته و « ديوانى در اشعار » دارد چنان كه در « لباب الالقاب : 46 » فرموده ، و در « الذريعة 6 ش 1454 » نوشته كه شيخ على ارشد اولاد شيخ بوده ، و در « ج 9 ص 763 » فرمايد وى مرثيهاى براى پدرش گفته . و خلاصه فرزندان او چهار نفر بودهاند بدين اسامى بدون ترتيب بزرگى و كوچكى : شيخ محمد تقى ، شيخ محمد ، شيخ علينقى ، شيخ على ؛ بناء بر آنكه او غير از شيخ علينقى باشد .
* ( 597 - وفات ميرزا سيد احمد متولىباشى قمى ) *
در « مختار البلاد : 253 » دربارهء وى نوشته كه : از فضلاى متبحر و علماى متدين اين بلد بوده ، در سر كار فيض آثار بمنصب سركشيكى مفتخر بوده ، توليت شرعيه سركار فيض آثار هم با ايشان بوده . آنگاه وفات او را در اين سال ذكر كرده .