بوده ، و در مقام خود شهرتى عظيم داشته ، بهطورىكه شيخ محمد بن حسين حنفى كتبى كتابى بنام « مناقب الصاوى » در احوال وى تأليف كرده ، و ما اينجا شرح احوال او را از « لغتنامه دهخدا 3 : 1352 » مىآوريم و چنين گوئيم كه چنان كه در آنجا نوشته با ملاحظه بعضى از مواضع ديگر وى در سنه هزار و صد و هفتاد و پنج - مطابق سال ( 1140 - 1141 ) شمسى - در صاءحجر بكنار رود نيل از اقليم غربى مصر متولد شده ، و هم در آنجا قرآن عظيم را حفظ نموده و در سنه 1187 براى طلب علم بجامع الازهر آمد و پس از تحصيلات و تكميلات تأليفات چندى فراهم كرد :
اول كتاب « الاسرار الربانية و الفيوضات الرحمانية » بر صلوات درديريه . دويم كتاب « بلغة السالك » براى « اقرب المسالك » دو جزء كه آن حاشيهئى است بر « شرح صغير أقرب المسالك » بسوى مذهب مالك تأليف سيدى احمد دردير ، در فقه مالك . سيم « حاشيه بر تفسير جلالين » چهار جزء . چهارم « حاشيه بر شرح الخريدة البهية » تأليف شيخ احمد در دير . پنجم « حاشيه بر شرح تحفة الاخوان » در علم بيان ، و شيخ على بولاقى حاشيهئى بنام « بيان البيان » بر اين حاشيه صاحب عنوان نوشته . ششم « شرح منظومهء در دير » در أسماء الحسنى .
و او پس از مدت شصت و شش سال قمرى عمر در اين سال وفات كرده ، چنان كه نص جلد مرقوم « لغتنامه : 1453 » است كه در آن ثانيا عنوانى براى وى قرار داده و ذكر مختصرى از او نموده ، و در عنوان اول كه نسبة مفصلتر است پس از ذكر نام و نسب وى اينطور نوشته :
( 1175 - 1241 ) كه مفهوم از آن تاريخ تولد و وفات است .
و احمد دردير كه در اينجا نامش برده شده در ( 1201 شماره 66 ) گذشت .
و شيخ على بولاقى مذكور فرزند حسين مرعى ، و تا 1307 زنده بوده است .
مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 1141
مساهمون: ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )
ص١١٤١