* ( 598 - تولد حاجى ميرزا احمد ايشيك آقاسىباشى شيرازى ) *
در « فارسنامه ناصرى . گفتار 2 : 130 » شرحى در احوال او نوشته بخلاصهء اينكه وى فرزند آقا ابو الحسن تاجر از اهل محلهء ميدانشاه شيراز و خود از اهل علم و ادب بوده كه در اين سال از بطن دختر نيك اختر آقا محمد على بن آقا محمد رضا بن آقا جانى بن آقا محمد - على كدخداى محلهء مرقومه در شيراز متولد شده ، و در اوائل زندگانى بمناسبت شغل أجدادى بتجارت پرداخته و چندى در يزد توقف نموده و سپس بشيراز برگشت ، و چون جد مادريش آقا محمد على از فرزند خود آقاجانى رنجيده خاطر گرديد منصب كدخدائى محلهء مذكور را بنواده خود صاحب عنوان واگذاشت و وى چند سال بدان برقرار بود ، و در سنه 1277 آن را بدائى خود آقاجانى واگذاشت و خود بهمراهى حاجى حسام السلطنه از شيراز بخراسان رفت و منصب ايشيك آقاسىباشى را تصاحب نمود ، و در سنه 1282 بهمراهى او بشيراز برگشت ، و در سنه 1286 بهمراهى نواب معزى اليه مذكور از شيراز بطهران و از آنجا با منصب امير - ديوانى بيزد رفت ، و در سنه 1291 با منصب ايشيك آقاسىباشى بشيراز برگشت ، و در سنه 1292 بهمراه نواب مذكور از شيراز بتهران و از آنجا بكرمانشاه رفت ، و در سنه 1298 بشيراز برگشت و در كنج قناعت نشست ، انتهى .
و او را تأليفات چندى است ، علاوه بر اشعارى كه آنجا از او آورده : اول كتاب « تاريخ يزد » كه در « فارسنامه » نوشته ، و در « الذريعة 3 : 296 » كه جاى ذكر آن است ذكر نشده بلكه در شماره 1101 فقط فرمايد : « تاريخ يزد » فارسى است از تأليف جمعى از معاصرين كه در ايران چاپ شده ، انتهى . دويم كتاب « حديقة الشعراء » كه هم در « فارسنامه » است ، و در « الذريعة 6 : 385 ش 2407 » كتابى بدين نام آورده و فرمايد آن فارسى است در تذكره احوال ايشان ( يعنى شعراء ) كه در « دانشمندان آذربايجان » از آن بسيار نقل كرده ، و از آن چنان برآيد كه آن بعد از 1240 تأليف شده و اينكه مؤلفش از اوائل عصر ناصر الدين شاه بوده ، انتهى ، و در