حضرت امامزاده بزرگوار محمد العابد 7 عليه السلام كه او را محمد الصالح نيز گويند چنانكه در « منهج المقال : 326 » نوشته از اهل فضل و صلاح بوده ، و هاشميه كنيز رقيه دختر موسى گفته كه محمد بن موسى صاحب وضو و نماز بود و شب را هميشه وضو مىگرفت و نماز مىخواند پس صداى ريختن آب شنيده مىشد پس مدتى از شب نماز مىخواند و مىخوابيد و باز بلند مىشد و صداى ريختن آب مىآمد پس نماز مىخواند و همهء شب همينطور بود تا صبح ، و نديدم هرگز او را الا اينكه اين آيه شريفه بخاطرم مىرسيد
« كانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ »
انتهى . و اين بزرگوار چنانكه در « فارسنامه ، گفتار 2 : 154 » نوشته در محله بازار مرغ شيراز بمسافت كمى در جهت مشرقى بقعهء شاه چراغ ( ع ) مزار و مقبرهئى معلوم دارد كه چندينبار تجديد عمارت يافته ، انتهى . و در « شهداء الفضيله : 265 » فرموده كه وى در قمشه نزديكى اصفهان دفن است ، انتهى .
فرزندش جناب ابراهيم المجاب 8 در سنه 200 وفات كرده و در كربلا در حرم حسينى عليه السلام برابر رواق زنانه دفن است و اينك اثر آن پيدا نيست .
فرزندش محمد الحائرى 9 در حى واسط كه آن را عقار و عامه آن را عگار گويند دفن است ، و برخى گفتهاند كه او در دير خابور عمان نزديك مسقط مدفون است و آنجا مزارى معروف دارد ، چنانكه در « شهداء الفضيله : 264 » فرموده .
فرزندش حسن 10 از سادات عظام ، و ما دو فرزند از او در اين كتاب مىآوريم :
يكى على الضخم 11 كه در ( 1229 ) بيايد ، و ديگرى احمد 11 كه در عمود اين نسب است .
و سيد جعفر 34 صاحب عنوان ، فرزند سيد احمد 33 بن سيد درويش 32 بن سيد محسن 31 بن سيد شكر 30 بن مسعود 29 ملقب بعيشى بن ابراهيم 28 بن حسين 27 بن شريف 26 بن مرتضى 25 بن زين العابدين 24 بن محمد 23 بن احمد 22 بن شمس الدّين محمد 21 بن احمد 20 بن على 19 بن شريف ابو الغنائم محمد 18 بن ابو الفتح اخرس مذكور است ، كه پدر و جدش از علما و فضلا بودهاند ، و سيد درويش 32 در 25 ع 1 سنه 1227 وفات كرده ، چنان كه در « الذريعة 9 : شماره 1207 » فرموده و او محرر شيخ موسى بن شيخ جعفر نجفى بوده و بهمراه وى بطهران آمده و در كتابت يدى طولى داشته .