چهارم شيخ عبد اللّه بن شيخ على بن شيخ يحيى جد حفصى . پنجم شيخ عبد المحسن لويمى كه روايت مىكند از او شيخ على بن مبارك احسائى . ششم حاجى ميرزا زين العابدين خوانسارى اصفهانى كه در ( 1275 ) بيايد و فرزندش مرحوم آقا ميرزا محمد باقر در رسالهئى كه در احوال آباء و اجداد خود نوشته ( در ص 14 ) فرمايد و آنجا نوشته كه وى در سفر حج اين شيخ حسين را در بعضى از بنادر درك كرده و از او روايت نموده .
هفتم شيخ فرزدق بن محمد بن عبد اللّه اصبعى شويكى بحرينى . هشتم پدرش شيخ محمد شويكى مرقوم .
مرحوم شيخ حسين در شب يكشنبه بيست و يكم ماه شوال المكرم اين سال مطابق ( . . . ) حوت ماه برجى در بعضى از وقايع بحرين از ضربت ملعونى بقتل رسيده و بعز شهادت فايز گرديد و در قريه شاخوره دفن شد ، و در « فارسنامه » وفاتش را در سنه 190 و قبرش را در اصطهبانات نوشته . و نشايد احتمال تعدد ميان اين شيخ حسين ابن شيخ عبد على بحرينى كه ما احوالش را مىنويسيم با آنكه در « فارسنامه » است داد زيراكه مشخصات او را طورى نوشته كه بايد وى همين شيخ حسين باشد ، و اللّه العالم .
و در « الذريعة » جلد و شماره مرقوم و « شهداء الفضيله » نيز همينطور است كه نوشتيم ، و تاريخ اجازه او براى سيد عبد القاهر 3 رجب سنه 1196 ، و براى شيخ احمد 2 ج 2 سنه 1214 است . گرچه در اجازهاى كه شيخ احمد براى حاجى كرباسى نوشته و به خط مجيز زيارت شد و در « اشارات » كه حاجى كرباسى مشيخه شيوخ خود را نوشته و در « مستدرك » هيچكدام اين شيخ حسين در مشايخ شيخ احمد يافت نمىشود .
و بههرحال بمسطورات « فارسنامه 2 : 236 » دختر اين شيخ حسين مادر سيد جعفر كشفى است كه در ( 1267 ) بيايد .
و نيز بنا بر آنچه در « شهداء الفضيله » نوشته ، اين شيخ حسين هفت نفر پسر داشته كه پنج نفر از آنها از علماء بودهاند : اول كه از همه بزرگتر بوده شيخ محمد كه هم در اين سال اندكى بعد از شهادت پدرش وفات كرده . دويم شيخ عبد على كه در حيات پدر وفات كرده و فرزندش شيخ خلف در ( 1373 ) بيايد .
سيم شيخ حسن كه از علماء بوشهر بوده و كتابهائى تأليف نموده :
اول رسالهئى در مسائل عمليه طهارت و نماز . دويم شرح منظومه پدرش در اصول خمسه ، قبرش در بوشهر ، در خانه خودش . چهارم شيخ عبد اللّه كه پس از
مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 572
مساهمون: ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )
ص٥٧٢