آن مقام مقدس در حوالى باب طوسى در ضلع شمالى در كاشىكارىها ثبت شده ، و دختر ديگر اللّه وردى بيك زوجه حاجى محمد رحيم بيك استاجلو و مادر شيخ محمد تقى ايوانكيفى و شيخ محمد حسين صاحب « فصول » و خواهرشان بوده ، و آقا محمد على از اين زن ؛ آقا احمد و آقا محمود را بهم رسانيده كه كلية وى بعد از خود چهار پسر باز نهاد :
اول آقا محمد جعفر كه در ( 1254 ) بيايد . دويم آقا احمد كه در ( 1235 ) بيايد .
سيم آقا محمد اسماعيل كه شاگرد و داماد آقا سيد على كربلائى بوده و « رسالهئى در اصول فقه » تأليف نموده . فرزند او آقا محمد صالح در ( 1281 ) بيايد ، و ديگر فرزندان آقا محمد اسماعيل : آقا محمد مهدى و آقا محمد هادى مىباشند . چهارم آقا محمود كه گفتيم با آقا احمد از يك مادر بوده و در ( 1271 ) بيايد .
* ( 227 - وفات درويش حسينعلى كابلى ) *
درويش حسينعلى اصلا از اهل قريه گورتان بلوك ماربين اصفهان است كه به تعبير « تاريخ اصفهان : 169 » به معروفش دماغ عالمى را معطر نموده .
وى از عرفاء معروف عصر خويش بوده ، شرح احوالش در « بستان السياحه : 484 » در ضمن ذكر كابل و « طرائق الحقائق 3 : 87 » نوشته ، و از آنها چنين برآيد كه وى مردى أمى و بىسواد بوده ، و بهطورىكه در « بستان » نوشته در فقر و فنا و صدق و صفا و ترك و تجريد و مشرب توحيد كمتر كسى با وى برابرى مىنموده ، آن بزرگوار أمى بود و قال يقول نخوانده بود ، اگر راست خواهى سخن متعارف نيز ندانستى گفت ، اگر چيزى فقير خوانده يا دانستهام در خدمت آن حضرت خوانده و دانستهام ، يعنى اگر به خدمت آن حضرت نرسيدمى مطلب اين طايفه را نفهميدمى . آن جناب پير صحبت اين فقير است .
تا اينكه گويد : وى مريد نظر عليشاه نائينى بود و تربيت از خدمت مشتاقعلىشاه و عينعلى شاه هروى يافته ، و تيمور شاه افغان از سيد معصومعلىشاه استدعا نمود كه رخصت فرمايد وى بكابل اقامت و طالبان را هدايت فرمايد ، و او اجابت كرده وى را بكابل فرستاد ، و او بيست و دو سال در آن شهر بأحسن وجه زندگى كرد و در نزد اعيان و اشراف مكرم و محترم بسر آورد و در مدت عمر زن نگرفت و اسباب دنيا در نظرش خوار