« دانشمندان آذربايجان : 175 » مثنوى يوسف و زليخائى از او نوشته كه بجمله چهار كتاب از تأليفات او بشود ، و نيز در « مجمع 1 : 22 » اين اشعار را از او آورده :
به پيشت از جفاهائى كه كردى شكوه مىكردم * ز قتل من حديثى گفتى و بستى زبانم را
خواهى ار بىزحمت دامى كنى صيدى اسير * يكره اى صياد سوى آشيان من بيا
در دلم درد و غم ار بسيار است * شاد از اينم كه غم دلدار است
هر دل كه نه از تيغ جفاى تو هلاك است * گر زنده جاويد بود لايق خاك است
مگر تغافل من بعد از اين كند كارى * كه هرچه مهر كنم او بجور افزايد
خوارى من ، عزت أغيار خواهى بر درت * گرچه رسم عزت و خوارى نمىدانى هنوز
و بالجمله ، مرحوم حشمت در سنه هزار و دويست و هفتاد و سه در طهران به مرض شقا - قلوس وفات كرد ، و در « تاريخ قاجاريه » يازده تن پسر و نه تن دختر از او نوشته ، و همانا حشمت تخلص چندين نفر ديگر غير از صاحب اين عنوان است :
1 - حشمت ، بدون نسبت كه در « جنگ بهترين اشعار » است . 2 - حشمت زرقانى كه در « آثار عجم » و نامش ميرزا بابا است . 3 - حشمت سامانى بختيارى كه نيز در « جنگ بهترين اشعار » است . 4 - حشمت شيرازى كه نامش آقا عبد اللّه است . 5 - و 6 - دو نفر حشمت شيرازى ديگر كه نام يكى عبد الرحيم و نيز هر دو در « جنگ بهترين اشعار » است .
7 - حشمت هندى كه نامش عباسعلى خان و نيز در آنجا است ، و شايد بعضى از اينها با بعضى متحد باشند و در هرجائى از مآخذ مرقومه بعبارتى غير از جاى ديگر ذكر شده باشند ، و بالجمله در صورت تعدد ، با صاحب عنوان هشت نفر شاعر حشمت تخلص باشند .
* ( 226 - وفات مرحوم آقا محمد على بهبهانى ) * * ( أعلى الله مقامه ) *
وى فرزند مرحوم آقا محمد باقر بهبهانى ( عليهالرحمه ) است ( كه در ج 1 سال 1205 ، عنوان 111 ، ص 220 گذشت ) ، و خود از أعيان علماء معقول و منقول و