مبين اسلام بوده و در سنه 1248 وفات كرده و در بيرون دزفول در بابا يوسف دفن شده و آنجا بعدها مقبره اين خانواده گرديده ، و او سه فرزند داشته كه مانند فرزندان حضرت ابو - طالب عليه السلام ما بين هريك ده سال فاصله بوده ، شيخ بزرگوار 64 ، و شيخ منصور 64 ، و شيخ محمد صادق 64 ، كه شيخ بزرگتر از آن دو ، و شيخ منصور هم بزرگتر از شيخ محمد صادق بوده چنانكه در ( ص 324 ) فرموده ، و ما شيخ منصور را در ( 1224 ) و شيخ محمد صادق را در ( 1234 ) مىآوريم ، و در اين عنوان فقط احوال شيخ بزرگوار ( اعلى اللّه مقامه ) را آورده و چنين گوئيم كه :
آن جناب در روز غدير اين سال چنانكه در زندگانى و شخصيت ( ص 57 ) فرموده در دزفول متولد شده و غير از اين كتاب در ساير مآخذ احوال آن جناب تاكنون به نظر نرسيده كه ماه و روز تولد را معين كرده باشند و شعر معروف كه در ( ص 142 ) بيايد :
ز غيب آمده تاريخ اين حيات و ممات * غدير سال ولادت فراغ سال وفات
كه تولد را غدير گفته مقصود شماره حروف كلمه غدير است ، الا اينكه گوئيم مؤلف اين كتاب از جايى ديگر ماه و روز تولد را ديده و گرفته كه اتفاقا آن هم غدير بوده و الا اين شعر دلالت بر آن ندارد .
در كتاب مذكور ( ص 63 تا 74 ) كيفيت تحصيل و گردشهاى او را در بلاد متفرقه ذكر كرده تا در اين صفحه اخير استقرارش را در نجف بعد از وفات صاحب جواهر و استقرار رياست شيعه را بر وى تا حين وفات كه پانزده سال مىشود ذكر كرده كه خلاصه آن با ملاحظه بعضى از صفحات ديگر اين مىشود كه وى قسمتى از دروس مقدماتى را در نزد شيخ حسين بن شيخ احمد كه آنفا ذكر شد و مرجع و فيصله امور شرعيه آن سامان بوده فراگرفت .
آنگاه در سنه 1232 كه هيجدهساله بوده با پدرش از دزفول حركت بعتبات نمود ، و در حين حركت استادش شيخ حسين بشيخ محمد امين گفت در كربلا از سيد مجاهد - كه مقصود آقا سيد محمد كربلائى باشد - ديدن كنيد و سلام مرا به او برسانيد ، آنها حركت كردند و در كربلا به خدمت سيد رسيدند ، سيد فرمود شنيدهام برادرم شيخ حسين در دزفول نماز جمعه مىخواند ، شيخ كه در پائين مجلس نشسته بود فرصت را براى بحث علمى مناسب ديده گفت مگر در وجوب نماز جمعه ترديدى هست ؟ و دوازده دليل بر وجوب آن آورد بهطورىكه مورد تعجب حاضرين گرديد ، سيد محمد از نامش پرسيد و شيخ محمد -