و در ( ص 42 تا 48 ) چندين نفر را كه وى هدايت و ارشاد نموده ذكر كرده كه بعضى را ما در اين كتاب نوشته و مىنويسيم ، و بالاخره وفات او را مانند « طرائق » و غيره در اين سال نوشته ، و ليكن در « ترجمه تاريخ سرجان مالكم » نوشتهء كه وى در روز عاشورا 1215 هجرى سه ساعت از طلوع آفتاب برآمده در يك فرسخى موصل قريب بمقبره يونس وفات كرد ، و گمان كردهاند كه او را بأمر آقا محمد على مجتهد زهر دادهاند ، انتهى .
و چون ما در اين مورد با مؤلف « نور الابصار » صحبت كرديم فرمودند آنجا اشتباه شده و چون او را بصيرتى بأحوال و أسماء اين طايفه نبوده او را بمرحوم مظفر عليشاه اشتباه نموده ، كه وى مدتى در كرمانشاه در خانه آقا محبوس بوده ، انتهى .
و همين مضمون را نيز در « نور الابصار : 36 » نوشتهاند . و در « طرائق » فرمايد وى در موصل نزديك قبر حضرت يونس ( ع ) دفن است ، و هم در « طرائق 3 : 91 » فرمايد فرزند او منحصر بوده به يك دختر بنام طوطى خانم كه وى بنكاح سيد ابو المعالى محمد سرخعلى شاه ( كه يكى از مريدان و خلفاء پدرش بوده و در سال هزار و دويست و هفتاد و اندى وفات كرده ) درآمده ، و هم در اين صفحه « طرائق » دارد كه زوجه نور عليشاه خواهر رونقعلى شاه بوده كه طبعى موزون داشته و تخلص حياتى مىنموده ، انتهى . و رونقعلى شاه در ( 1230 ) بيايد و در « نور الابصار : 25 » فرمايد : من ديوانى خطى از حياتى ديدهام كه اشعار خوب داشت . آنگاه چند شعر از آن را از « سفينه پژمان » ( كه يكى از شعراء معاصر ، و سفينه مذكوره معروف به « جنگ بهترين اشعار » است ) نقل كرده .
* ( 189 - وفات شيخ محمد يوسف أزرى بغدادى ) *
وى فرزند حاج محمد و برادر بزرگ شيخ كاظم است كه در ( سال 1211 عنوان 160 ص 395 ) گذشت ، و خود از اهل علم و ادب بوده ، و « شرحى بر نخبه » در نحو در سنه 1170 تأليف فرموده ، و در اين سال چنانكه در « الذريعة 9 : 69 شماره 388 » نوشته وفات نموده ، و دو پسر وى شيخ مسعود و شيخ راضى هر دوعالم و فاضل بوده و در سنه 1246 وفات كردهاند ، و شيخ مسعود در سال مرقوم ( 1246 ) بيايد .