كه در 1215 بيايد ، و اينك اين اشعار از مرحوم عالى فرزند صاحب عنوان اينجا نوشته مىشود :
اى داده روى و موى تو از روز و شب نشان * وى لالهات ز سنبل تر كرده سايبان
خد تو أرغوان و قدت سرو ، اى عجب ! * هرگز نبود بار سهى سرو ، ارغوان
گشته خجل ز نور جبين تو مشترى * تا سودهئى به خاك در خسرو زمان
كسرى نشان حسينعلى ميرزا كه چرخ * در آستان بارگهش گشته پاسبان
بينا ، ز فيض مكرمتش هركه را بصر * گويا بذكر محمدتش هركه را زبان
گردون بآستان رفيعش كند نظر * ز انسان كه از زمين نگرد كس به آسمان
عمر را خواهيد اگر بر گردن افكندن كمند * با سهىقدان دلكش دست در گردن كنيد
رسد چو تير قضاى خدا پناهى نيست * اگرچه هست سراى جهان وسيع فضا
تو نيز باش رضا گر أمان همىخواهى * كه نيست تير قضا را سپر به غير رضا
تا توانى عالى از بىدانشان دورى گزين * زان كه جز بىحاصلى ز ايشان نگردد حاصلت
مشكلى را صحبت ايشان كجا آسان كند * بلكه هر ساعت فزايد مشكلى بر مشكلت
* ( 56 - تولد شيخ محمد أمين سويدى بغدادى ) *
وى فرزند شيخ على سويدى است كه در 1237 بيايد .
شيخ محمد امين از نوابغ علماء اهل سنت است كه در اواخر اين سال در بغداد متولد شده ، چنانكه در پاورقى صفحه 133 كتاب « تاريخ مساجد بغداد » نوشته ، و در نزد پدر خود و ديگران درس خوانده و كتب چندى تأليف كرده ، اول : كتاب « التوضيح و التبيين » در شرح كتاب « العقد الثمين » تأليف پدرش . دويم : كتاب « سبائك الذهب » در أنساب عرب . سيم : كتاب « الصارم الحديد » در دو جلد بزرگ . چهارم : « نقد كتاب احياء العلوم غزالى » . و او در سنه 1239 مدرسهاى در بغداد ساخته كه بنام وى معروف و همانجا محل سكونت او بوده ، و آخر پس از برگشتن از سفر حج در سنه هزار و دويست و چهل و شش در قريهء بريدهء نجد وفات كرد و هم آنجا دفن شد ، و فرزندى از خود باقى ننهاد .