مقدسى بر وزن مجلسى و نيز قدسى مىگويند ، و خود از اهل علم و ادب و انشاء و كتابت بوده و خط را خوش مىنوشته و شعر را خوب مىگفته ، و در أثر تفتين حساد از بيت المقدس بدمشق احضار و محكوم بحبس و تأديب گرديد ، و بشفاعت سيد محمد خليل مرادى آزاد شده و باز ببيت المقدس برگشت ، و او تأليفاتى دارد :
اول : كتاب « البشائر النبويه » . دويم : كتاب « غاية الوصول » در مدح حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله ، و در آخر ماه شعبان المعظم اين سال مطابق ( . . . ) سرطان ماه برجى به پنجاهسالگى وفات كرده ؛ چنان كه در « ريحانة الادب 1 : 375 » فرموده .
* ( 54 - تولد سيد على 33 دلدارى هندى ) *
وى فرزند مرحوم سيد دلدار على 32 است كه در 1235 بيايد ، و خود از أعيان علماء و معاريف فقهاء است ، و در تجويد و قرائت بسى مهارت داشته ، و همانا او در هيجدهم ماه شوال المكرم اين سال ، چنانكه در « احسن الوديعه 1 : 10 » فرموده متولد شده ، و در نزد پدر خود درس خوانده و در سنه 1245 به زيارت عتبات عراق عرب مشرف شد ، و آنجا علماء اعلام همگى مقدمش را بتأهيل و ترحاب تلقى كردند ، و پس از يك سال به وطن خود بازگشت و ببحث و تأليف پرداخت ، و در سنه 1256 به زيارت مشهد مقدس رفت و بعد از آن باز بعتبات آمد ، و وى چندين كتاب تاليف كرده :
اول : « رسالهئى در اقامه تعزيت حضرت سيد الشهداء » عليه السلام . دويم :
« رسالهئى در تجويد » . سيم : « رسالهئى در رد اخباريين » . چهارم : « رسالهئى در كلام » . پنجم . « رسالهئى در متعه » . ششم : نيز « رسالهئى در متعه » . هفتم :
« رسالهئى در مسئلهء فدك » . هشتم : كتاب « التوضيح المجيد » در تفسير كتاب اللّه حميد در دو جلد بزرگ به زبان اردو ، كه آن را براى سلطان مصلح الدّين أمجد عليشاه تأليف كرده ، و در سنه 1253 از تاليف آن فارغ شده ، چنانكه در « الذريعة 4 : 495 » فرموده .
آخر پس از مدت پنجاه و هشت سال و يازده ماه قمرى عمر ، در هيجدهم ماه رمضان المبارك سنه 1259 مطابق ( . . . ) ميزان ماه برجى در كربلا وفات كرد ، و در پهلوى قبر مرحوم آقا سيد محمد كربلائى كه در 1242 بيايد دفن شد ، و ادباء عراق مراثى بسيارى براى او گفتند كه آنها را مرحوم ملا هادى استرآبادى كه در 1214