و روايتى فرموده " اول من يصلّى على ربىّ " و از امير المؤمنين ابو بكر رضى اللّه عنه منقولست كه فرمود در نماز جنازهء رسول صلى اللّه عليه و آله و سلم هيچكس امامت نكند و بر آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم خشتها نهادند و عدد آن خشتها نه بودند و بعد از آن خاك بر او ريختند و صورت قبر آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم مسطح يا مسمن ساختند و مقدار يك شبر از زمين بلند كردند و آب بر آن پاشيدند و گويند مغيره بن شعبه ( رض ) دعوى كرد كه آخر كسى كه از قبر آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم بيرون آمد من بودم و گفتى من انگشترين خود را در قبر آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم افگندم و به بهانهء انگشترين خود در قبر او رفتم و على كرم اللّه وجهه او را تكذيب كردى كه اين سخن غير واقعه است و قثم بن عباس ( رضى اللّه عنهما ) گفت آخرين كه از قبر آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم بيرون آمد من بودم . نظر كردم كه لبهاى مبارك خود را مىجنبانيد و گوش در دهان او داشتم مىگفت " امتى امتى .
بمهد اندر لحد با ذكر امت * زبانش امّتى گو تا قيامت
و صالح ( رض ) مىگويند آن قطيفه كه از فتح خيبر به آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم رسيده بود كه گاه بر خود مىپوشيد و گاه بر دوش مىكشيد در تحت قبر آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم انداختم و اين نيز از مخصوصات آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم بود و گويند كه اين وصيت آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم بود و گويند دفن آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم در شب چهارشنبه بود و بعضى گويند سهشنبه بود و در وفات آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم مرثيهها بسيار گفتند و ما بر مرثيهء فاطمة الزهراء ( رضى اللّه عنها ) ختم كنيم و چنين گويند بعد از آنكه حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم را دفن كردند فاطمة الزهراء يك كف خاك از قبر مبارك آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم برداشت و بوى كرد و اين