در ذكر نقباء و نجباء آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم
سيزده نفراند خلفاء الراشدين و حمزه و جعفر و ابو ذر و مقداد و سلمان و حذيفه و ابن مسعود و عمار و بلال ( رضى اللّه تعالى عنهم ) .
در ذكر دواب آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم
از اسپ و استر و شتر و گوسفند و معلوم نشده كه آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم را جنس گاو چيزى بود يا نه ، اما اسپ ده سر بودند . لكيت اول « 195 » اسپ است كه آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم مالك شدهاند و غزا به روى فرموده و در احد بر وى بود . اغر محجل ، « 196 » بر وى سابقت فرمود و سابق آمد . مرتجز از « 197 » اعرابي خريد و اعرابي منكر شد و گفت گواه كيست ؟ خزيمه بن ثابت ( رض ) گفت من گواهى مىدهم ، حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم فرمود چيزى كه نديدى چگونه گواهى مىدهى ؟ گفت " ما ترا در خبر آسمان صادق مىدانيم در زمين بطريق اولى " او را " ذو شهادتين " نام فرمود ، قال النبى صلى اللّه عليه و آله و سلم " من شهد له الخزيمة فهو حسبه " « الف » مقوقس ( 198 ) ملك روم هديه فرستاده بود .
هامش
( الف ) من شهد له خزيمة او شهد عليه فحسبه ( ابو داود كتاب الشهادة و النسائى كتاب البيوع )
( 195 ) اصلا سكب است " امّا خيله عليه الصلاة و السلام فالسكب و اصله من سكب الماء يسكب و هو اول فرس ملكه اشتراه عليه الصلاة و السلام بعشر اواق " ( شرح مواهب ج 3 ص 358 ) يعنى رفتار آن چون روانى آب بود و اول اسپى كه آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم بعوض ده اوقيه خريده بود .
( 196 ) سكب اغر بود يعنى بر ناصيه وى داغى سفيد بود بزرگتر از مقدار درهم و محجل يعنى از زانو تا گامچى سفيد بود .
( 197 ) مرتجز : - وجه تسميه آنست كه آواز خوش بود بطور رجز كه قسمى از شعر است ، " صوته قال فى العيون كانه ينشد رجزا ( شرح مواهب الدنية ) .