حضرت شيخ ابو محمد مرتعش قدس اللّه سره :
نام ايشان عبد اللّه بن محمد نيشاپورى است و متوطن بودند در بغداد ، مريد شيخ ابو الحفص حداد ( رح ) اند و سيد طائفه شيخ جنيد بغدادى ( رح ) را ديدهاند و شيخ ابو حفص ( رح ) ايشان را سياحت فرمودند ، هر سال هزار فرسنگ سفر مىكردند امّا پاى برهنه و سر برهنه و به هيچ شهر زيادى از ده روز توقف نمىكردند ، گاه بودى كه سه روز مىبودند و ايشان گفتهاند هرگز خويشتن را به باطن خاص نديدم تا خود را به ظاهر عام نديدم - شخصى به ايشان گفت فلانكس بر روى آب مىرود ، فرمودند نزد من شخصى كه مخالف هواى نفس كند بزرگتر است از آنكه بر روى آب مىرود - وفات ايشان در سال سيصد و بيست « الف » هجرى بود .
حضرت ابو عمر زجاجى قدس اللّه سره :
نام ايشان ابراهيم و بقولى محمد بن ابراهيم و اصل ايشان از نيشاپور است با سيد الطّائفه و رويم و ابو عثمان حيرى و ابراهيم الخواص رحمهم اللّه صحبت داشتهاند و چهل سال مجاور مكه معظمه بودند و درين مدت در حرم بول نكردهاند به جهت تعظيم كعبه و شصت حج گذاردهاند و پيوسته مىفرمودند كه من سى سال خلاى جنيد ( رح ) بدست خود پاك كردم و به اين فخر مىكردند - چون مشايخ وقت حلقهء مىزدند صدر همه ايشان بودند - گويند در موسم حج عجمى بيامد كه برائت من بده كه حج گذاردهام بدوزخ نخواهم رفت ، ياران تو مرا به تو نشان دادهاند كه برائت بستانم ، شيخ به سادگى او را ديده دانستند كه ياران به او مطايبه كردهاند ، به ملتزم كه موضع اجابت است اشارت كردند و گفتند آنجا رفته بگويا رب ! اعطنى البراءة ساعتى نگذشته بود كه بازگشت و بر دست او كاغذ به خط سبز بر آن نوشتهبسم اللّه الرّحمن الرّحيم هذا برائت فلان بن فلان من النّار . وفات ايشان در سال سهصد و چهل و هشت هجرى بود .
هامش
( الف ) سيصد و بيست و هشت ( ثمان و عشرين و ثلث مائة ) رجوع كنيد به نفحات الانس - سفينة الاولياء - طبقات الكبرى .