بن على بن حسين بن على رضى اللّه عنهم و نام مادر ايشان ام فرده بنت قاسم بن محمد بن ابو بكر صديق رضى اللّه عنهما و نسبت خرقه امام جعفر صادق ( رح ) از دو جانب است يكى از جانب والد خود حضرت امام محمد باقر ( رح ) به حضرت امير المؤمنين على كرم اللّه وجهه مىرسد و ديگر از پدر والدهء خود قاسم بن محمد بن ابى بكر صديق و ايشان از سلمان فارسى و ايشان از صديق اكبر رضى اللّه عنهم و ولادت ايشان بمدينه منوّره در سال هشتاد و بقولى هشتاد و سه در روز دوشنبه هفدهم ربيع الاول بوده است و مدت عمر شريف ايشان شصت و هشت سال و بقولى شصت و پنج سال بود - وفات ايشان نيز در مدينه منوّره است روز دوشنبه پانزدهم رجب سال يكصد و چهل و هشت هجرى بود و قبر ايشان در بقيع است و آن گنبديست كه در آن امام محمد باقر و امام زين العابدين و امام حسن نيز آسودهاند ، رضى اللّه عنهم و در كشف المحجوب نوشته است كه امام جعفر صادق رضى اللّه تعالى عنه با موالى خويش نشسته بود و مىگفت كه بيائيد كه بيعت كنم و عهد كردم « الف » كه هركه از ميان مايان رستگارى يابد اندر قيامت ، همه را شفاعت كند . گفتند " يا فرزند رسول اللّه ! ترا بشفاعت ما چه حاجت است كه جد تو شفيع جميع خلائق است " ايشان فرمودند كه من به اين افعال خود شرم دارم كه بقيامت اندر روى جد خود نگرم .
از قاسم بن محمد بن ابو بكر صديق رضى الله تعالى عنه :
از كبار تابعيناند و يكى از فقهاى سبعه « 102 » مدينهاند و در خانهء عمهء خويش
هامش
( الف ) عهد كنيم
( 102 ) " و انّما قيل لهم الفقهاء السّبعة و خصّوا بهذه التّسمية لأن الفتوى بعد الصّحابة ( رض ) صارت اليهم " ( وفيات الاعيان ج 1 ، ص 92 ) يعنى ايشان را فقهاى سبعه ازينجهت گويند كه بعد از صحابه كرام رضى اللّه عنهم شعبهء افتا به ايشان منحصر بود - علاوه بر قاسم بن محمد بن ابى بكر رضى اللّه عنهم فقهاى معروف ديگر مدينه منوّره ( 1 ) يكى سعيد بن المسيب بود كنيت ايشان ابو محمد و لقبش فقيه الفقهاء بود ، از كبار صحابه حضرت عمر و عثمان و على و ابو ذر و ابو الدرداء و حسان بن ثابت رضى اللّه عنهم اكتساب فيض نمودند - سليمان بن موسى گويد كه ايشان در تابعين بزرگترين فقهاء بودند ( تهذيب الاسماء مؤلفه امام نووى ( رح ) ، طبع دار الكتب العلمية بيروت ، بدون تاريخ ، ج 1 ، ص 220 ) در دورهء حكومت وليد بن عبد الملك در سال 94 ه -