جونى « ه » و شيخ حسن سمنانى ( رحمهم الله ) صحبت داشتهاند و چون به بغداد رفتند حضرت غوث الثّقلين ( رح ) را هم دريافتهاند و در مجلس غوث الاعظم ( رح ) اكثر حاضر مىشدند و حنفى مذهب بود و سرسلسله خواجگان « الف » بزرگوار بودند و در تاريخ امام يافعى قدس الله سره مذكور است كه خواجه يوسف همدانى ( رح ) صاحب احوال و كرامات بود و در بغداد و اصفهان و عراق و خراسان و سمرقند و بخارا افاده و استفاده نمود و حديث ورزيد و موعظه فرمود و خلق از وى منتفع شدند و در مرو نزول كردند و مدتى آنجا ساكن شد و بعد از آن بهرات رفت و چند وقت آنجا بود ، بعد از آن باز عزيمت مرو فرمود و چون از هرات بيرون آمد در راه وفات يافت و در همان موضع كه وفات يافته بود وى را دفن كردند و گويند بعد از ان ابن اتنجار « ب » كه از مريدان وى بود جسد مبارك وى را به مرو نقل كرد و قبر مبارك وى آنجا است و ولادت ايشان در سال چهارصد و چهل هجرى بود ، در سال پانصد و سى و پنج هجرى وفات ايشان روى داده است .
از حضرت شيخ ابو على فارمدى قدس الله سره :
بعد آمد ولى صمدى « ج » * بر همه خلق او بود مددى
بود اندر جهان ولى تحقيق * شيخ كامل بو على فارمدى
نام ايشان فضيل « د » بن محمد است ، مولد ايشان فارمد است كه قريهايست از مضافات طوس ، شيخ شيوخ خراسان بود ، استاد « ه » ابو القاسم قشيرى « 92 » بود و مريد
هامش
( الف ) سع ، غح ، مظ - خواجهاى
( ب ) غح ، عر - اين استخاره - اصلا " ابن النجار " است
( ج ) قياصا - " بعد از آن آمد آن ولى صمدي "
( د ) فضل بن محمد ( نفحات الانس ص 368 )
( ه ) ابو على فارمدى شاگرد ابو القاسم القشيرى بود نه كه استاد چنان كه خودش مصنف گفته نيز رجوع كنيد به نفحات الانس ص 368 و سلسله خيريه ص 177 .
( 92 ) ابو القاسم عبد الكريم بن هوازن بن عبد الملك بن طلحه بن محمد القشيرى الاستواى النيشابورى ( تاريخ بغداد مؤلفه خطيب بغدادى طبع دار الكتب بيروت ، سال طباعت ندرد ، ج 11 ص 83 ) الشافعى المحدث الصوفى كه نسب ايشان به قشير بن كعب بن ربيعه بن عامر بن صعصعه مىرسد و بدين وجه وى را قشيرى گويند . در ماه ربيع الاول سال 376 ه بمقام استوا تولد يافت و وفات ايشان بتاريخ شانزدهم ربيع الاول سال 465 ه در نود و دوسالگى روى نمود . علامه سبكى در طبقات الشافعية طبع اول مصر ج 3 ص 246 نوشته است كه وى مصنف سيزده كتب بوده كه الرسالة و آداب الصوفيه اشهر همه است .