دهم و بروايتى يازدهم درآمد نوبت ديگر شق صدر آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم بوقوع پيوست و بر تقدير صحت اين خبر واقعه مذكور مثلث بوده باشد و مثلث مقرر است كه در تاكيد و تكميل مدخلى دارد د معاملهء فشردن جبرائيل عليه السّلام مر آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم را سه نوبت در حين نزول آية از وحى قرآنى غار حرا مؤيد اين معنى است و اين روايت ابى بن كعب ( رض ) از ابو هريره رضى اللّه تعالى عنه بيان فرموده است كه آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم فرمود كه از دهسالگى در گذشته بودم كه دو فرشته آمدند و مرا بخوابانيدند و شكم من بشگافتند و من هيچ زحمت نديدم و بعد از آن كينه و حسد من از دل من بيرون بردند و رافت و رحمت بجاى آن درآوردند و چون پاره سياه از دلم بيرون انداختند و بجاى آن چيزى سفيد در دلم وديعت نهادند و انگشت مانم « الف » گرفته مرا برخيزاند در دل خود نظر كردم رافت و رحمت بر صغير و كبير مشاهده نمودم و روايت است كه شق صدر شريف چهارم « ب » بار واقع شده ، در شب معراج در وقتى كه جبرائيل در طلب وى آمد و اختلاف كرده كه شق صدر شريف و غسل قلب مبارك وى مخصوص به اوست يا پيغمبران ديگر را نيز واقع شده « 31 » و از ابن عباس ( رض ) در حيز تابوت و سكينه آمد « ج » ( ؟ ) كه گفت در وى طشتى بود كه شسته شده بود در وى قلوب انبيا صلوات اللّه تعالى عليهم اجمعين . « د »
ذكر نزول وحى به آن سرور صلى اللّه عليه و آله و سلم « 32 »
بقول اكثر اصحاب حديث و اهل سيرة روز دوشنبه هفتم يا هشتم ماه ربيع الاول سال چهل و يكم از ولادت آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم بود و بعضى از متأخرين علماى حديث گفتهاند ( كه ) ابتداى وحى آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم در خواب در ماه ربيع الاول و در بيدارى وحى به آن حضرت ( صلى اللّه عليه و آله و سلم ) در ماه رمضان بود .
هامش
( الف ) غح ، عر - ماتم ، قياسا انگشت پايم "
( ب ) ر ك به حاشيه 27 ص 57
( ج ) روشن نيست .
( د ) ر ك به اشعه اللمعات ج 4 ص 517
( 31 ) شيخ عبد الحق گويد كه غسل قلب مخصوص به آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم نيست و عام است مرهمه انبياء ( ع ) را كه حصهء شيطان از ايشان منفى است - ( مدارج النبوه ج 2 ص 62 ) .
( 32 ) امام مسلم بروايت حضرت قتاده ( رض ) روايت مىكند كه كسى از آن حضرت صلى اللّه عليه و سلم دربارهء روز دوشنبه پرسيد فرمود : كه روز دوشنبه من به دنيا آمدهام و همين روز قرآن بر من نازل شده است . ( ترجمه مواهب ج 1 ص 199 ) .