گرديد و تمام حركات و سكناتش دلبخواه حضرت حق گشت و به هيچوجه خواسته و اراده او مخالف خواسته و اراده الهى نشد ، در اينصورت به « مقام رضا » دست يافته است و چنين شخصى هميشه در بهشت خواهد بود و هرچه كه بخواهد در بهشت براى او مهيّاست و از اينرو ، دربان بهشت « رضوان » نام دارد ! ]
و في حديث المعراج ان اللّه قال : فمن عمل برضائي الزمته « 1 »
ثلاث خصال اعرّفه شكرا لا يخالطه جهل و ذكرا لا يخالطه النّسيان و محبّة لا يؤثر على محبّتي محبّة المخلوقين . « 2 »
ثمّ ان عرف أنّ قدرته منتفية في قدرة اللّه و لم ير قدرة لغير اللّه لا لنفسه و لا لغيره فهو مقام التوكّل
وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ .
« 3 »
[ و در حديث معراج است كه خداوند متعال فرمود : هركس به رضا و خشنودى من عمل كند سه خصلت را ملازم او مىسازم : شكر و سپاسى كه به هيچ جهلى آميخته نباشد و ذكرى به او مىآموزم كه هيچ فراموشىاى به آن راه نداشته باشد
و محبّتى به او ارزانى مىدارم كه محبّت هيچيك از آفريدگان را بر محبّت من ترجيح ندهد . پس از دستيابى به مقام رضا ؛ اگر معرفت پيدا كرد به اينكه قدرتش فانى در قدرت الهى است و هيچ قدرتى براى غير خدا نديد ، نه براى خود و نه براى ديگران ، پس اين « مقام توكّل » است ؛ « و هركس
هامش
( 1 ) - الزمه ( نسخه بدل ) .
( 2 ) - « ارشاد القلوب » 1 / 380 .
( 3 ) - سورهء طلاق ( 65 ) ، آيهء 3 .