فِيها وَ هُمْ فِيها لا يُبْخَسُونَ * أُولئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ إِلَّا النَّارُ .
« 1 »
ولو فرض لهم عمل خير يوف إليهم في حياتهم الدّنيا أو ينقص بقدره من عذابهم في الآخرة .
[ خداوند متعال مىفرمايد : « كسانى كه زندگى دنيا و زيور آن را بخواهند [ جزاى ] كارهايشان را در آنجا كه به طور كامل به آنان مىدهيم و به آنان در آنجا كم داده نخواهد شد . اينان كسانى هستند كه در آخرت جز آتش برايشان نخواهد بود . » « 2 »
و اگر فرض شود كه داراى عمل نيكى در زندگى دنيوى باشند در همين دنيا به پاداش آن مىرسند و به همان نسبت از عذاب آخرتشان كم مىشود . ]
و بالجملة ؛ انّ الانسان لمّا خلق ابتداء من هذه الأرض فان بقى فيها بعد ما خلق فيه الروح و العقل و استأنس بها و ألف لذّاتها كان ممّن
أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ
فيوم القيامة ملتحق بالسّجّين .
و ان خلص منها بعد ذلك بمعنى أن تحقّق بآثار العقل و الروح و صار جسدا عقلانيا و هيكلا نورانيا فيوم القيامة يرتقى إلى أعلى علّيين
[ و خلاصه اينكه ؛ همانا انسان در آغاز آفرينش ، از همين زمين آفريده شد پس اگر بعد از آفرينش روح و عقل در او و مأنوس شدنش با دنيا و الفت او با لذّتهاى آن ، باز هم در اين عالم طبيعت باقى بماند از كسانى خواهد بود كه « خلود و توجّه كاملشان به زمين و دنيا است . » « 3 »
هامش
( 1 ) - سورهء هود ( 11 ) ، آيهء 15 .
( 2 ) - سورهء هود ( 11 ) ، آيهء 15 .
( 3 ) - سورهء اعراف ( 7 ) ، آيهء 176 .