حبيب عابد : ( ص 120 )
. كسى با اين نام شناخته نشد ، مگر در حلية الاولياء ، ج 6 ، ص 102 تحت عنوان حبيب عبيد : « و منهم حبيب بن عبيد رضى اللّه عنه » ؛ كه پيش از اين ، اطلاعى از احوال وى بدست نيامد .
سفيان عينيه : ( ص 120 )
. سفيان ابن عينية بن ميمون هلالى كوفى . از محدثان بزرگ بود و مردى بزرگوار كثير العلم بود . در كوفه متولد شد و در مكه درگذشت . او راست :
الجامع الحديث و كتابى در تفسير ( لغتنامهء دهخدا ، ج 23 ص 538 ، س ؛ اعلام زركلى ، ج 3 ، ص 104 ؛ الفهرست ابن نديم ، ص 48 و 227 ) . در حواشى ترجمه رسالهء قشيريه ، ص 809 ، نام وى ابو محمد الاعور الكوفى ثبت شده است ( 198 - 107 ه . ق ) .
داود : ( ص 120 )
. به معنى محبوب . و او جوانترين فرزند يسا از سبط يهودا بود كه تقريبا در سنهء 1033 قبل از مسيح در بيت اللحم تولد يافت . حضرت داوود ( ع ) از پيغمبران بزرگ بنى اسرائيل است كه هم سلطنت داشت ، هم پيغمبرى و مقام رهبرى . اين پيغمبر شجاع ، منتخب طالوت پيغمبر و داماد او بود . داوود با عمالقه جنگيد و جالوت را بكشت و به بيت المقدس رفت و با اهل فلسطين كه با بنى اسرائيل كينهء ديرينه داشتند ، جنگيد . صندوق عهدنامه را بدست آورد و اركان مسجد الاقصى را بنيان نهاد . كتاب آسمانى او به نام زبور و يا مزامير است . وى صوتى دلكش داشت ؛ 40 سال به امر تقويت دين موسى ( ع ) گذراند و چون عمرش به صد رسيد ، سلطنت و نبوت را به پسرش سليمان واگذارد و در بيت المقدس وفات كرد .
( تعليقات مصيبتنامه ، به نقل از قاموس كتاب مقدس و حبيب السير )
بنيان مرصوص : ( ص 121 )
. رصاص - ارزير - روى است ؛ و بنياد مرصوص ، ديوار به ارزير برآمده است و آن كنايت از بنيان محكم مأخوذ از آيهء مباركهء
« كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ »
.
عمر بن عبد العزيز : ( ص 127 ) . ( 63 - 101 ه ق )
. هشتمين خليفهء اموى ( 99 - 101 ه . ق ) ؛