صوم برو سراسر زيانست و تاوان « 1 » .
يحيى معاذ - رحمة الله عليه - مىگويد « 2 » : حق سبحانه و تعالى به گرسنگى روز از بنده « 3 » عقوبت و خوارى او نمىطلبد ؛ و رنج او نمىخواهد و لكن محبّان و عارفان خود « 4 » را مايدهء نهاده است ؛ دوست مىدارد كه او را گرامى دارد كه از شهو [ ا ] ت و مباحات روزه گيرد تا دل و جانش افطار بر مايدهء ديدار كند « 5 » . مؤلف گويد « 6 » :
بيت « 7 »
يارم چو شراب دوق دم در دم كرد * يك جرعه به من داد و مرا خرّم كرد
تا اين دل پر درد تهى كيسهء من « 8 » * حق را چو بيافت ، خويشتن را گم كرد
معاذ جبل - رض - گويد كه : با خلق سخن كم گوى و با حق مناجات بسيار كن ؛ تا محرم حرم مشاهدت حق گردى « 9 » .
يا احمد ! هل تدرى متى يكون العبد عابدا .
قال : لا يا رب .
قال : اذا اجتمع فيه سبع خصال ، ورع يحجزه عن المحارم . و صمت يكفه عما لا يعنيه « 10 » . و خوف يزداد كل يوم فى بكائه « 11 » . و حيآء يستحيى [ منّى ] « 12 » فى الخلاء . و أكل مالابد منه . و بغض « 13 » الدنيا « 14 » لبغضى لها . و محبة « 15 » الاخيار « 16 »
هامش
( 1 ) . زيان و تاوانست .
( 2 ) . يحيى معاذ - قدس الله سره - گويد كه .
( 3 ) . روزهدار .
( 4 ) . عارفان و مريدان خود را .
( 5 ) . دوست مىدارد كه او ترك كند از شهوات مباحات و روزه گيرد ؛ تا دل و جانش افطار بر مايدهء ديدار كنند با خاصان الله تعالى .
( 6 ) . ( مؤلف گويد ) ندارد .
( 7 ) . رباعى .
( 8 ) . تهى گشتهء من .
( 9 ) . مشاهدت گردى .
( 10 ) . عن ما لا يعنيه .
( 11 ) . الف ، ب و ن : من بكائه .
( 12 ) . س : ( منّى ) ندارد .
( 13 ) . و يبغض .
( 14 ) . الف ، ب و ن : يبغض الدنيا .
( 15 ) . و يحبّ .
( 16 ) . الف ، ب و ن : يحب الاخيار .