بود و گاه در ركوع و گاه در سجود . نزد او شدم . گفتم : نماز بسيار مىگزارى ؟ « 1 » گفت :
منتظر دستورى مىباشم . « 2 » رقعهاى ديدم از هوا نزد او افتاد ؛ « 3 » در وى نوشته « 4 » كه :
« من العزيز العفور ، الى العبد الصادق : انصرف مغفورا ، ما تقدم من ذنبك و ما تأخر » ( از پروردگار عزيز « 5 » به بندهء راستگوى و راستكار . بازگرد ، گناهان كردهء گذشته و آينده آمرزيده . « 6 »
حكايت « 7 »
ميان شاه شجاع و يحيى معاذ - رحمهما الله « 8 » دوستى بود ؛ و او به تذكر « 9 » يحيى نيامدى . گفتى مصلحت چنين است . روزى به درخواست [ جمعى ] بيامد . « 10 » سخن يحيى بسته شد . گفت : به مجلس ما كسى حاضرست كه وى به وعظ اوليتر است . « 11 »
استاد ابو على دقّاق - رحمة الله عليه - در مرو وعظ مىگفت . رنجور شد . قصد بازگشتن نيشابور كرد . [ در ] خوابش نمودند كه : نتوانى رفت ؛ كه جماعتى از جن با سخن تو آرامى « 12 » و الفتى دارند ؛ ترا « 13 » نگذارند كه به روى .
يا احمد ! هل تعرف اى شيىء « 14 » اهناء ؛ و اى حيوة اصفى « 15 » و ابهى ؟ « 16 » قال : اللهم لا .
قال : العيش الهنى : « 17 » فهو الذى لا يفتر « 18 » صاحبه عن ذكرى . و لا ينسى نعمتى .
هامش
( 1 ) . مىگذارى . سبب چيست ؟
( 2 ) . من منتظر دستوريم .
( 3 ) . چون بازگشتم ، ناگاه رقعهء از هوا نزد او آمد .
( 4 ) . بر وى نوشته .
( 5 ) . عزيز آموزگار .
( 6 ) . بازگرد كه گناهان گذشته و آيندهء ترا آمرزيدم .
( 7 ) . ( حكايت ) ندارد .
( 8 ) . شاه شجاع كرمانى و يحيى معاذ رازى روحمهما .
( 9 ) . به وعظ .
( 10 ) . به درخواست جمعى روزى بيامد .
( 11 ) . كه امروز به مجلس ما كسى حاضر است كه وى به وعظ اوليتر است .
( 12 ) . ( آرامى ) ندارد .
( 13 ) . ( ترا ) ندارد .
( 14 ) . اى عيش .
( 15 ) . ابقى و ابهى .
( 16 ) . تهون .
( 17 ) . ام العيس النهىء .
( 18 ) . س : لا يغيّر ؛ مير : لا يغتّر .