حبيب عابد - رحمة الله عليه - مىگويد « 1 » : نفس عزبست و جفت طلب « 2 » . ميل او به عروس « 3 » دنياست ؛ و دلالهء او « 4 » هوى ؛ و مشاطهء او ديو ؛ و جلوگاه وى دوزخ بود . سفيان عينيه - رحمة الله - مىگويد « 5 » : چون قومى به هم نشينند و به ذكر و ياد « 6 » حق مشغول شوند ، ديو بفرياد آيد ؛ دنيا را گويد « 7 » : نمىتوانى كه ايشان را فريب دهى « 8 » ؟
دنيا گويد : صبر كن ؛ چندان كه از ذكر باز مانند ، گردنشان را به سيلى هوا « 9 » پست كنم .
داوود - صلوات الرحمن عليه - « 10 » مناجات كرد كه : الهى ! مرا مراد دنيا اگر نچشانى تا به حلاوت آخرت رسم ، دوستتر دارم كه حلاوت دنيا چشانى و به تلخى و « 11 » بىمرادى آخرت درمانم . « 12 »
بيت « 13 »
به خدايى كه زهر دنيا را * طعم شكر دهد بر نادان
كه نيرزد به نزد اهل خرد * ملك دنياى دون به تاهى نان
تا تو هم برنهى به عبرت چشم * بگذرد جمله كاروبار جهان
يا احمد ! اهل الآخرة « 14 » ، « 15 » رقيقة وجوههم . كثير حياؤهم . قليل حمقهم . كثير نفعهم .
قليل مكرهم . الناس منهم فى راحة و انفسهم فى نصب « 16 » و تعب كلامهم موزون .
يحاسبون « 17 » ، « 18 » لانفسهم . متبعون « 19 » لها « 20 » .
هامش
( 1 ) . گويد .
( 2 ) . س : و صفت طلب .
( 3 ) . س : به فردوس .
( 4 ) . وى .
( 5 ) . سفيان بن عينه - قدس سره - گويد كه .
( 6 ) . ( ياد ) ندارد .
( 7 ) . گويد كه .
( 8 ) . بفريبى .
( 9 ) . ( هوا ) ندارد .
( 10 ) . داوود پيغمبر عليه السلام .
( 11 ) . و گفت : الهى ! مرا مرارت بىمرادى دنيا چشانى تا به تلخى بىمرادى آخرت در نمانم .
( 12 ) . ( و ) ندارد .
( 13 ) . شعر .
( 14 ) . ان اهل الآخره .
( 15 ) . الف ، ب ، ح و ن : اهل اخير و الآخره .
( 16 ) . الف : هيچ يك از نسخ ، ( نصب ) ندارد .
( 17 ) . محاسبين .
( 18 ) . الف ، ب ، ح و ن : محاسبن .
( 19 ) . الف ، ب و ن : متبعين ؛ ح : يتبعون .
( 20 ) . متبعين لها .