27 [ گشته تا محو تجلاى جمالش جانم - ديدهام حسن وجمالى كه درو حيرانم ] « * »
گشته تا محو تجلاى جمالش جانم * ديدهام حسن وجمالى كه درو حيرانم
تا شد از صفحهء دل محو نقوش كونين * خط رخسار تو هر لحظه درو مىخوانم
روزگاريست كه هم طالب وهم مطلوبم * طرفه حاليست كه هم دردم وهم درمانم
كافر عشق ، منِ بيدل ودين تا گشتم * فارغ از شك ويقين بىخبر از ايمانم
تا شدم همچو على پادشه ملك فنا * أسب همت بسوى ملك بقا ميرانم
[ تا نيفشانى درين ره دامن از جان وجهان - در جهان وجان نيابى فيض اندر سّرِ جان ] 28 « * * »
تا نيفشانى درين ره دامن از جان وجهان * در جهان وجان نيابى فيض اندر سّرِ جان
گر زنى بر سدّ يأجوج هوا يكدم قدم * از نسيم صبح اسرار قِدم يأبى نشان
چند برفوت منال عاريت نالى ز دهر * تا كي از بهر مراد تن بغم دارى روَان
خاكدان ديو با غولان نفساني گذار * عيش با روحانيان كن برپر از هفت آسمان
روح أنوار صفا از بىصفايان تو مجوى * يمن آثار هما از منظر بومان مدان
هامش
( * ) آ : ص 443 مخمس چهلم ، ب وت : ندارد ، ن : ص 24 غزل 31 .
( * * ) آ : ص 429 مخمس بيست ونهم ، ب : برگ 195 الف غزل 24 ، ت : برگ 446 غزل 18 ، ن : ص 9 غزل 30 .