كتب فتوت وعرفان نديدهام اما قول حضرت على به صورتي كه در اين رساله آمده ، با كمي اختلاف وتقديم وتأخير كلمات ومفاهيم ، در نفايس الفنون في عرايس العيون ( ج 2 ، ص 115 ) هم ذكر شده وآقاى كاظم كاظمينى نيز در نقش پهلوانى ونهضت عيارى ( ص 95 ) آن را به ظاهر از رسالهء فتوتيه نقل كرده است .
سه ( مربرط به ص 346 )
صاحب رسالهء فتوتيه اگرچه از آن بزرگان تصوف وفتوت است كه در بيشتر موارد دنيا را مذمت نموده واقوالى نيز در اين باب نقل كرده ، ولى از محتويات همين رساله نيز مىتوان دانست كه مقصود وى از دنياي مذموم ، نافرمانى خدا وفراموش كردن أو است نه مال وثروت كه از نعمتهاى الهى است . بعلاوة مذموم بودن دنيا در نظر وى هرگز به معنى نديده گرفتن وظايف خود نسبت به ديگران نبوده وگواه اين دعوى توصيههاى فراوان ومؤكد أو است در باب احسان وكمك به مردم ونيز خدمات اجتماعي وفرهنگى خود أو كه در فصول وأبواب گذشته به آن اشاره شد .
خلاصه آنكه على همداني عبادات ورياضات را نه جانشين خدمت به خلق بلكه آن را امرى ضروري در كنار اين يكى تلقى مىكند ونكوهش دنيا را نيز به جاى آنكه موجبى براي كنارهگيرى از مردم بداند عاملي مىشمارد براي فداكارى وايثار در تأمين رفاه آنان .
چهار ( مربوط به ص 348 )
آشنائى مختصرى با بزرگانى كه أقوال آنان دربارهء حقيقت فتوت بيان گرديده :
1 - حسن بصرى وى از تابعين ( شاگردان ياران پيامبر ) ومردى واعظ وفقيه ومفسر ومحدث بوده ودر سال 110 ه ق درگذشته است ( بنگريد به مجمل فصيحى ، ص 189 ) .
2 - حارث بن أسد محاسبى م 244 ه ق . از آثار برجستهء أو كتاب الرعاية لحقوق اللّه وكتاب الوصايا است . ( ارزش ميراث صوفيه ، ص 72 ) .