گرشوى قانع به ملك اين جهان * تا ابد ضايع بمانى جاودان
گربيابندى « 1 » ملوك روزگار * ذوق يك شربت ز بحر بىكنار
جمله در ماتم نشستندى ودرد « 2 » * روى يكديگرنه بينندى ز درد « 2 »
اى عزيز ، چون معلوم كردى كه حقيقت اين نوع طاعات ، كه دأب « 3 » أتقياء وأصفياء وپيراية أحباء وأولياء است ، از عامهء مردم متصور نميشود ، قسم دوم را غنيمت دان « 4 » كه به فضل خود أسباب حصول آن سعادت ترا مهيا كردهاند وآن احسان است با تن ومال به بندگان أو كه گنج عالم باقي وتخم تخم سعادت ابدى است . أزين تخم چنانكه ميتوانى بنه كه در روز درماندگى بكار آيد .
واگر مركب همت در ميدان سابقان كه مبارزان صفوف ولايتاند نميتوانى تاخت بارى سعى كن تا از صف أصحاب يمين « الف » كه أهل فتوت وأهل احسانند باز نمانى . واز نسيم يمن « 5 » عنايت كه از « 6 » وادى كرم برجان متوسطان بساط نجات ميوزد ، محروم نمانى ودر حضيض دركات نيران با أهل شقاوت وخسران « 7 » گرفتار نگردى .
مثنوى
بشتاب كه راحت از جهان رفت * آهسته مران كه كاروان رفت « ب »
هامش
( الف ) أشارت به آيات 39 - 7 سورهء المدثر .
( ب ) سرايندهء اشعار معلوم نشد .
( 1 ) - بجز در مق : بدانندى ولى مطابق نسخهء چاپى منطق الطير : بيابندى .
( 2 ) - ايا ومق وچ رديف شعر نفور وز دور است ( ونه درد ) .
( 3 ) - مم آداب .
( 4 ) - قدس : دار .
( 5 ) - چ أيمن ؟
( 6 ) - أيضا بوادي .
( 7 ) - أيضا خسرات .