منسوب ميداشتند . در حكمت كأس الفتوة صحبتها كردهاند از جمله گويند اين عمل براي آن است كه جوانمردان حق نمك يكديگر را بشناسند وآنطور كه نمك در اغذيه موجب مزيد لذت وذوق است كار فتوت ايشان هم لذت داشته باشد ودل فتى مانند آب نمك . غش وصاف باشد .
استدلالات فتيان در مورد آداب ورسوم خود
در مورد حكمتهاى خرقه وآب نمكين وشدّبندى وسراويل اشاراتى رفت ، ولى استدلالاتى كه فتيان در اين مورد آوردهاند ، نقل كردنى است .
أستاذ بديع الزمان فروزانفر در سه جزء شرح دفتر أول از مثنوى شريف مولوى ودر كتاب خود دربارهء زندگانى مولوى ونيز در تعليقات بر جلد هفتم ديوان كبير در اين مورد مطالبى نغز نقل نموده است .
نجم الدين زركوب در فتوتنامهء خود ، أرباب فتوت را به سه صنف قولي وسيفي وشربى منقسم مىكند . قولي أنبياء وأولياء وصالحان هستند كه در ايمان به حق ونيكوكارى پيشگام هستند . نويسنده در ميان صلحاى أمت ، أبو بكر صديق وعلي بن أبي طالب وخديجهء كبرى وبلال حبشي رضى اللّه عنهم را به عنوان نمونههائى ذكر مىكند كه در ايمان به پيغامبر ( ص ) سبقت جستهاند . سيفي ، مجاهدين وغزاكنندگان در راه خدا هستند ومجازا صوفيه هم در ميان آنان قرار دارند چون با نفس وهوى جنگ مىكنند كه كار آنان در مقابل جهاد أصغر ( جنگ با كفار ) جهاد أكبر تلقى مىگردد زيرا در موقع فتح خيبر پيغامبر ( ص ) فرمود : رجعنا من الجهاد الأصغر إلى الجهاد الأكبر - اما صنف سوم كه با بحث ما ارتباط بيشترى دارند ، زركوب دربارهء آنها مىنويسد :
شربى ايشانند كه برخيزند وبنام صاحب شربت نمك بخورند وأصل اين از آنجاست كه پيش از آنكه نبوت پيغامبر ما صلى اللّه عليه وسلم آمد ، فتوتدارى چنان بود كه قدح خمر خوردندى بنام صاحب خمر وأبو جهل در زمان مشهور بود به فتوتدارى عصر ، وچهارصد كس بنام أو قدح خمر خورده بودند وپيغامبر صلى اللّه عليه وسلم در آن زمان نوجوان بود وچهل كس از نوجوانان