تاريخ اسلام ( از جاهليت تا رحلت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله وسلم ) — صفحة 255

جنگ در ماه شوّال يكسره نمىشد ، ناگزير بودند جنگ را سه‌ماه متوالى تعطيل كنند . « 1 » از اين‌رو تصميم گرفتند به هر قيمت شده بن‌بست جنگ را بشكنند . بر اين اساس ، پنج نفر از قهرمانان لشكر احزاب ، اسبهاى خود را به حركت درآورده از نقطهء تنگ و باريكى به جانب ديگر خندق پريدند « 2 » و براى جنگ تن به تن هماورد خواستند ؛ يكى از آنان قهرمان نامدار و دلاور معروف عرب ، عمروبن‌عبدوَد بود كه به « شهسوار قريش » و « شهسواريليل » شهرت داشت . « 3 » او پس از عبور از خندق فرياد « هل من مبارز » سر داد ، اما هيچ يك از مسلمانان آمادهء مقابله با او نشد . « 4 » اين كار چند بار تكرار شد و هر بار تنها على عليه السلام برمىخاست و از پيامبر اجازهء جنگ مىخواست . سرانجام على عليه السلام با اجازهء پيامبر به سوى عمرو شتافت . پيامبر فرمود : « تمام اسلام در برابر تمام شرك و كفر قرار گرفته است . » « 5 » على عليه السلام در يك جنگ تن‌به‌تن قهرمانانه ، عمرو را به هلاكت رساند . با كشته‌شدن عمرو ، چهار جنگاور ديگر كه همراه او از خندق عبور كرده و منتظر نتيجهء نبرد على عليه السلام با وى بودند ، پا به فرار گذاشتند ! و يكى از آنان با اسب در خندق سقوط كرد و توسط مسلمانان كشته شد . « 6 » پيامبر اسلام به مناسبت اين شجاعت بزرگ على عليه السلام به او فرمود : اگر اين كار تو را امروز با اعمال همهء امت من مقايسه كنند ، بر آنها برترى خواهد داشت ،