ابوسفيان نيز به آرايش سپاه و انتخاب پرچمداران پرداخت . در آن زمان « پرچمدار » در ميدان جنگ نقش بسيار بزرگى داشت و از اينرو پرچم را به دست افرادى دلير و شجاع مىسپردند . استقامت و پايدارى پرچمدار و اهتزاز پرچم در رزمگاه ، موجب دلگرمى جنگجويان بود ، و برعكس ، كشتهشدن پرچمدار و سرنگونى پرچم مايهء تزلزل روحى آنان مىگرديد . ابوسفيان پرچمداران را از ميان قبيلهء « بنىعبدالدار » ( كه به شجاعت مشهور بودند ) انتخاب كرد و به آنان گفت :
ما مىدانيم كه شما بنىعبدالدار براى پرچمدارى ، شايستهتر از ما هستيد . پرچم را خوب نگه داريد و خاطر ما را از ناحيهء آن آسوده سازيد . وقتى پرچم سپاهى سرنگون شود ، ديگر آن سپاه دوام نخواهد آورد . « 1 »
پيروزى مسلمانان در مرحلهء اول جنگ
روز پانزدهم شوال سال سوم هجرت « 2 » جنگ آغاز شد و طولى نكشيد كه مسلمانان پيروز شدند و مشركان شكستخورده هزيمت كردند . شكست آنها به علت تحمل تلفات زياد نبود ؛ زيرا كل تلفات آنها تا آخر جنگ ( براساس بيشترين رقمى كه در اين مورد نقل شده است ) از پنجاه نفر تجاوز نمىكرد « 3 » كه اين تعداد نسبت به تعداد كل سپاه شرك ناچيز بود ،
هامش
( 1 ) . واقدى ، پيشين ، ج 1 ، ص 221 ؛ ابنهشام ، پيشين ، ج 3 ، ص 106 .
( 2 ) . مجلسى ، بحارالانوار ، ج 20 ، ص 18 ؛ عسقلانى ، الأصابة فى تمييز الصحابة ، دار احياء التراث العربى ، ط 1 ، 1328 ه . ق ، ج 1 ، ص 354 . روز سوم ، هفتم ، هشتم ، نهم و يازدهم شوال نيز گفته شده است . ( تاريخالأممو الملوك ، ج 3 ، ص 14 ؛ وفاء الوفاء باخبار دارالمصطفى ، ج 1 ، ص 281 . )
( 3 ) . ر . ك : السيرةالحلبية ، ج 2 ، ص 547 . جمع كشتهشدگان مشركان را 23 و 28 نفر نيز نوشتهاند . ( ابنابىالحديد ، شرح نهجالبلاغه ، ج 15 ، ص 54 ؛ ابنسعد ، الطبقاتالكبرى ، ج 2 ، ص 43 ؛ بلاذرى ، انسابالأشراف ، ج 1 ، ص 328 . )