تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ اسلام ( از جاهليت تا رحلت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله وسلم ) — صفحة 180

مساهمون:

ص١٨٠
قضيه چيزى ديگر بوده كه هم در حافظهء تاريخ مانده و هم قرآن آن را به صراحت بيان مىكند . به نظر مىرسد معرفى اين چند نفر از همسران پيامبر ، براى روشن‌شدن انگيزهء تعدد زوجات آن حضرت كافى باشد و ذكر بقيه كه تقريباً وضع مشابهى داشتند ، ضرورتى نداشته باشد .

سفر تبليغى به طائف

طائف در دوازده فرسخى ( حدود 72 كيلومترى ) مكه واقع است و منطقه‌اى ييلاقى ، خوش آب و هوا و با صفاست . آن زمان باغستانهاى انگور طائف مشهور بود . « 3 » بعضى از توانگران قريش ، در آنجا باغ و ملك داشتند . خود مردم طائف نيز پولدار بودند و به رباخوارى شهرت داشتند . طائف در آن زمان محل سكونت قبيلهء قدرتمند « ثقيف » بود . پس از درگذشت خديجه و ابوطالب ، آزار و فشار قريش بر محمد صلى الله عليه و آله بيشتر شد و امر دعوت و تبليغ در مكه دشوار شد . از سوى ديگر دعوت مردم به اسلام ، نبايد تعطيل مىشد . از اين‌رو پيامبر تصميم گرفت به طائف سفر كند و مردم آنجا را به اسلام دعوت نمايد ، شايد بتواند در آنجا پشتيبانانى پيدا كند . در اين سفر زيدبن‌حارثه « 4 » و على عليه السلام « 5 » همراه او بودند . حضرت در طائف با سه برادر از اشراف ثقيف كه همسر يكى از آنها از قريش ( از تيرهء بنىجُمح ) بود ، « 1 » ديدار و آنها را به اسلام دعوت كرد و از آنها يارى خواست . آنها نپذيرفتند

هامش
( 3 ) . ياقوت حموى ، معجم‌البلدان ، ج 4 ، ص 9 .
( 4 ) . طبرى ، تاريخ‌الأمم والملوك ( بيروت : دارالقاموس الحديث ) ، ج 2 ، ص 230 ؛ بلاذرى ، انساب‌الأشراف ، تحقيق : محمد حميدالله ( قاهره : دارالمعارف ) ، ج 1 ، ص 237 .
( 5 ) . ابن‌ابىالحديد ، شرح نهج‌البلاغه ، تحقيق : محمد ابوالفضل ابراهيم ( قاهره : دار احياء الكتب العربية ، 1961 م ) ، ج 14 ، ص 97 و ج 4 ، ص 127 - 128 به نقل از مدائنى .
( 1 ) . طبرى ، پيشين ، ص 230 ؛ ابن‌هشام ، السيرةالنبوية ، ج 2 ، ص 60 .